Stanisławowo Miednickie (, Stanisławowa; , Stanisławowo) – dawny zaścianek na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie oszmiańskim, w sielsowiecie Kamienny Ług, nad Łoszą.
Współcześnie zabudowania położone na terenie dawnego Stanisławowa Miednickiego wchodzą w skład miejscowości Miedniki Wielkie.
Historia W XIX i w początkach XX w. położone było w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie wileńskim. Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.
Od 11 kwietnia 1922 leżało w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockimPrzynależność wojewódzka i powiatowa zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945). W ZCZW, na Litwie Środkowej i w początkach przynależności do Polski miejscowość należała do powiatu wileńskiego, następnie do powiatu wileńsko-trockiego., w gminie Szumsk. W spisie z 1931 miejscowość została ujęta w grupie miejscowości (obejmującej Kiemiany, Morgiele i Stanisławowo Miednickie), która liczyła 274 mieszkańców, zamieszkałych w 50 budynkach.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie oszmiańskim