Františka „Fráňa” Zeminová (ur. 15 sierpnia 1882 w Dolních Chvatlinach, zm. 26 września 1962 w Velichovkach) – czechosłowacka polityczka. Jedna z pierwszych kobiet wybranych do , w którym zasiadała od 1920 do 1939 roku. Członkini parlamentu Czechosłowacji w latach 1945–1946 i ponownie w latach 1946–1948.
Życiorys Františka Zeminová urodziła się 15 sierpnia 1882 w Dolních Chvatlinach. Pracowała jako sprzedawczyni i księgowa w Pradze. W 1897 roku rozpoczęła działalność w Czeskiej Partii Narodowo-Społecznej. Została członkinią partii w 1912 roku. Wspólnie z w 1905 roku założyły organizację poświęconą walce o prawa kobiet. Była aktywna w ruchu oporu podczas I oraz II wojny światowej.
W 1920 roku została wybrana do . Zasiadała w komitecie ds. zasobów oraz komitecie ds. legislacyjnych. Została jedną z pierwszych kobiet wybranych do parlamentu w historii kraju. W 1925 roku po raz kolejny została wybrana do parlamentu. Kolejny raz uzyskała mandat do parlamentu w 1929 roku. W Zgromadzeniu zasiadła również po wyborach w 1935 roku. W parlamencie zasiadała do 1939 roku. Po zakończeniu II wojny światowej po raz kolejny zasiadła w parlamencie kraju. Swój mandat objęła 21 października 1945. W izbie zasiadała do 16 maja 1946. Po raz ostatni zasiadała w parlamencie od 26 maja 1946 do 29 maja 1948. Po praskim zamachu stanu w 1948 roku przeszła na polityczną emeryturę. W 1949 roku była aresztowana i wspólnie z Miladą Horákovą zostały skazane na 20 lat pozbawienia wolności w procesie pokazowym. Swoją karę więzienia odbywała w Pradze, Igławie oraz Pilznie. W 1960 roku została wypuszczona na podstawie amnestii.
Zmarła 26 września 1962 w Velichovkach.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1962 Kategoria:Czechosłowaccy posłowie do Zgromadzenia Narodowego