Leon Rowiński (ur. 28 lutego 1918 w Riazaniu, zm. 9 września 2000) – polski inżynier budownictwa.

Życiorys Pod koniec 1918 r. powrócił z rodzicami do Polski. Młodość spędził w Suwałkach, gdzie ukończył w 1936 r. Gimnazjum Matematyczno-Przyrodnicze im. Karola Brzostowskiego i zdał maturę. Następnie do wybuchu II wojny światowej studiował na Wydziale Inżynierii Politechniki Warszawskiej i dorywczo pracował.

W okresie okupacji niemieckiej pracował fizycznie przy budowlanych robotach remontowych, w przedsiębiorstwie przewozowym, przez dwa sezony w warszawskiej firmie inż. Jerzego Stangla jako kierownik robót melioracyjnych przy regulacji rzeki Wąglanki pod Opocznem. Następnie kierował zmechanizowanym zakładem stolarskim w Warszawie, zagrożony aresztowaniem przez Gestapo przeniósł się do oddziału firmy w Zwierzyńcu, gdzie pracował jako kierownik oddziału wytwarzającego prefabrykaty konstrukcji drewnianych oraz stolarkę budowlaną. Współpracował z miejscową konspiracją, szczególnie z oddziałem partyzanckim AK porucznika „Podkowy”, przeprowadzając naprawy broni, przekazując prefabrykaty budynków drewnianych dla Szkoły Podchorążych w Dołach Turzynieckich. W styczniu 1944 r. wstąpił do oddziału partyzanckiego Batalionów Chłopskich „Lisa”, przyjmując pseudonim „Kasztan”. Brał udział w potyczkach w Pilaszkowicach, pod Borówkiem, Kosobudami, Brodami, Stawem. W potyczce pod Panasówką został ranny w dłoń. Skierowany z oddziału do szkoły Podchorążych Piechoty BCh, ukończył ją z pierwszą lokatą i stopniem kaprala podchorążego. Skierowany do oddziału specjalnego „Kmiecia” uczestniczył w zwycięskiej potyczce pod Szewnią Górną.

Po powrocie do Zwierzyńca pracował na PKP przy odbudowie linii kolejowej Zawada-Rawa Ruska. W czasie służbowego pobytu w Zamościu został aresztowany przez funkcjonariusza UB. Przetrzymywany w więzieniu, następnie zesłany do obozów pracy na Uralu, w Nagornej, Rieżu i Samoswietie, gdzie pracował na budowach i w kopalniach węgla.

Po trzyletniej niewoli 2 listopada 1947 r. powrócił do Polski. Od lutego 1948 r. przywrócony w prawach studenta, kontynuował studia na Wydziale Inżynierii Politechniki Warszawskiej, równocześnie pracował jako inspektor budowlany w Centrali Banku Rolnego w Wydziale Inwestycyjno-Budowlanym. Projektował m.in. odbudowę budynków oddziałów powiatowych Banku w Mrągowie, Elblągu, Ostródzie, nadzorował rewaloryzację budynków w województwie olsztyńskim, bydgoskim i gdańskim. W styczniu 1951 r. złożył egzamin dyplomowy po wykonaniu pracy magisterskiej pod kierunkiem prof. Aleksandra Dyżewskiego. Od 1 lutego 1951 r. zatrudniony przez „Miastoprojekt-Specjalistyczne” w Warszawie na stanowisku starszego projektanta i organizatora jednej z pierwszych pracowni projektowania organizacji budów. W tym czasie był autorem dokumentacji technologiczno-organizacyjnej m.in. budów Akademii Medycznej w Białymstoku, Wyższa Szkoła Inżynierska w Częstochowie, Zakładów Farmaceutycznych w Tarchominie, współautorem szpitala na Żoliborzu, Stadionu X-lecia w Warszawie, projektów typowych budynków tymczasowych zagospodarowania placów budów. We wrześniu 1954 r. na Wydziale Budownictwa Przemysłowego Politechniki Śląskiej w Gliwicach objął kierownictwo Katedry Organizacji i Mechanizacji Budowy. W roku akademickim 1955/56 został powołany na stanowisko prodziekana Wydziału Budownictwa Przemysłowego i Ogólnego. Ponownie wybrany przez Radę Wydziału na kadencję lat akad. 1960/61–1961/62. W latach 1962–1965 był kierownikiem studiów magisterskich dla absolwentów dziennych i wieczorowych studiów zawodowych. W tym okresie uzyskał stopień doktora nauk technicznych nadany przez Radę Wydziału 3 maja 1961 r., natomiast w grudniu 1962 r. Rada Państwa nadaje Mu tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, tytuł profesora zwyczajnego uzyskał w 1971 r. W okresie od czerwca 1965 do września 1972 r. pełnił funkcję prorektora.

Na Politechnice Warszawskiej, Śląskiej i Częstochowskiej wypromował ponad 500 magistrów inżynierów i inżynierów, którzy pod Jego kierunkiem wykonali swe prace dyplomowe. Był promotorem 8 przewodów doktorskich. Zrecenzował kilkanaście wniosków awansowych pracowników naukowo-dydaktycznych.

Był członkiem Komitetu Nauk Organizacji i Zarządzania PAN (do 1988), członkiem Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN (przez dwie kadencje przewodniczącym Sekcji Mechanizacji, Organizacji i Ekonomiki Budownictwa). Dwie kadencje przewodniczył Towarzystwu Naukowemu Inżynierii Procesów Budowlanych w Warszawie. Członek Piotrowskiej Akademii Nauk i Sztuk Pięknych w St. Petersburgu.

W 1995 r. wydał książkę pt. Zamiast wywalczonej wolności - Ural : wspomnienia z lat 1944–1947.

Zmarł w 2000 r., pochowany na cmentarzu parafialnym w Bielsku-Białej Hałcnowie (sektor F-11-1).

Ordery i odznaczenia

Order Sztandaru Pracy I klasy (1988) Order Sztandaru Pracy II klasy (1980) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Partyzancki Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974) Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka 25-lecia Politechniki Śląskiej wraz z Dyplomem Uznania (1970) Medal Jubileuszowy 20-lecia Oddziału Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa (1978) Źródło:.

Nagrody i wyróżnienia

Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego zespołowa I stopnia za szczególne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1971) Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zespołowa I stopnia za osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1977) Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki indywidualna II stopnia za osiągnięcia w dziedzinie dydaktyczno-wychowawczej (1977) Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zespołowa II stopnia za osiągnięcia w dziedzinie wyróżniających się podręczników dla studentów, za monografię Montaż zintegrowanych konstrukcji budowlanych (1978) Wpis do Księgi Zasłużonych dla Miasta Gliwice (1979) Nagroda Ministra Edukacji Narodowej indywidualna I stopnia (1988)

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Riazaniu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Polscy inżynierowie budownictwa Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 2000