thumb|Jack Webb (pośrodku) na planie produkcji serialu Dragnet (1966) Jack Webb, właśc. John Randolph Webb (ur. 2 kwietnia 1920 w Santa Monica, zm. 23 grudnia 1982 w West Hollywood) – amerykański aktor, reżyser, scenarzysta i producent telewizyjny. thumb|Z Harrym Morganem w serialu Dragnet (1968) thumb|Obsada serialu Emergency! (1973), ostatniego, dużego sukcesu producenckiego Weeba. W środku Julie London – prywatnie jego była żona. thumb|Jack Webb ze swoją pierwsza żoną Julie London oraz córkami: Stacey i Lisą

Biografia John Randolph Webb urodził się w Santa Monica w Kalifornii w rodzinie Samuela Chestera Webba i Margaret (z domu Smith). Ojca nigdy nie poznał, ponieważ opuścił on jego matkę przed narodzinami Johna. Chociaż dorastał w ubóstwie, ukończył szkołę średnią – Belmont High School.

Już jako chłopiec, w wieku zaledwie trzynastu lat zadebiutował w filmie. W kolejnych latach wystąpił w kilku mało znaczących epizodach w filmach, które w napisach nie wymieniały jego nazwiska.

Podczas II wojny światowej zaciągnął się do United States Army Air Corps. Po jego rozformowaniu w 1942 roku osiadł w San Francisco, gdzie podjął pracę spikera w rozgłośni radiowej. Z radiem związał się na kolejne lata. W rozgłośniach ABC, a następnie KFRC prowadził autorskie programy oraz występował w popularnych ówcześnie słuchowiskach radiowych.

Na rok 1950 datuje się przełom w jego karierze filmowej. Wtedy to wystąpił w aż czterech filmach, z których trzy (Pokłosie wojny, Bulwar Zachodzącego Słońca, ) mają obecnie status kultowych. Były to role drugoplanowe, lecz zauważalne. Webb partnerował w nich gwiazdom światowego kina takim jak: Marlon Brando, William Holden, Charlton Heston.

Swoją prawdziwie wielką szansę dostrzegł jednak w nowo powstałym medium – telewizji. W 1951 roku założył firmę producencką „Mark VII Limited”. Opierając się na swoich znajomościach i dostępie do akt LAPD oraz bazując na wcześniejszych słuchowiskach radiowych stworzył projekt serialu TV o tematyce policyjnej pt. DragnetKatz, Ephraim.... W latach 1951–1959 wcielał się w nim w główną rolę detektywa policji Joe Friday’a. Scenariusz serialu bazował na autentycznych historiach kryminalnych. Serial cieszył się olbrzymią popularnością. NBC w latach 1951–1959 wyemitowało w sumie 276 odcinków serialu w 8 sezonach. Webb nie tylko był w nim odtwórcą głównej roli, ale był również jego reżyserem i producentem. Popularność serialu w następnych latach przyniosła mu rozgłos oraz pieniądze.

W 1963 Weeb objął stanowisko dyrektora wykonawczego Warner Bros. Television Studios, jednak stanowisko to utracił po zaledwie kilku miesiącach na skutek niefortunnych zmian jakich dokonał w serialu 77 Sunset Strip, które w ocenie jego przełożonych przyczyniły się do dramatycznego spadku oglądalności serii.

Pod koniec lat 60. Weeb powrócił do produkcji serialu Dragnet. Nowe odcinki emitowane były przez NBC w latach 1967–1970 przez cztery kolejne sezony i również cieszyły się dużym powodzeniem. Weeb ponownie grał w serialu główną rolę, a także był ich reżyserem i współproducentem. Podobnie jak jego poprzednik z lat 50. serial bazował na autentycznych historiach z archiwów LAPD. Również pod koniec lat 60. (w 1968) Weeb zaprezentował kolejny serial policyjny Adam-12, który również okazał się być sporym sukcesem, a z czasem zyskał miano kultowego.

W latach 70. Weeb jako producent telewizyjny postanowił rozszerzyć zakres produkcji swojej wytwórni. Efektem tej decyzji były „seriale sądownicze”: The D.A. (1971-72) i O’Hara, U.S. Treasury (1971-72) oraz „medyczny” Emergency!. Pierwsze dwie produkcje okazały się być połowicznymi sukcesami, jednak Emergency!, emitowany w sobotnie wieczory przez kolejnych pięć lat (122 odcinki w 6 sezonach) cieszył się sporą popularnością. Serial ten był jednak ostatnim, wielkim sukcesem zawodowym Weeba. Spośród kolejnych produkcji jego studia, tylko dwie – Hec Ramsey i Project U.F.O. utrzymały się antenie telewizyjnej dłużej niż jeden sezon.

Kolejną próbą „odbicia się” Weeba miał być powrót do następnej odsłony serialu Dragnet w 1982 roku. Próby te przerwała jednak jego niespodziewana śmierć w tym samym roku. thumb|Nagrobek Jacka Webba

Filmografia (jako aktor, scenarzysta i producent) (1932) Trzy jedną zapałką – epizod (1948) He Walked by Night – Lee Whitey (1948) Hollow Triumph – Bullseye (1949) Sword in the Desert – Hoffman (1950) Appointment with Danger – Joe Regas (1950) Pokłosie wojny – Norm (1950) Mroczne miasto – Augie (1950) Bulwar Zachodzącego Słońca – Artie Green (1951) Przeklęte wzgórza – korespondent Dickerman (1951) You’re in the Navy Now – Anthony Barbo (1951) Chesterfield Sound Off Time – sierż. Joe Friday (1951-59) Dragnet – sierż. Joe Friday (producent) (1959) Deadline Midnight – Sam Gatlin (producent) (1956-57) Arka Noego – producent (1959) Calvin and Clyde – producent (1971) O’Hara, U.S. Treasury – narrator (1954) Dragnet – sierż. Joe Friday (1955) Pete Kelly’s Blues – Pete Kelly (producent) (1957) The D.I. – sierż. Jim Moore (producent) (1957) Red Nightmare – narrator (producent) (1959) -30- – Sam Gatlin (1959) The D.A.'s Man – producent wykonawczy (1961) The Last Time I Saw Archie – William „Bill” Bowers (producent) (1962) The Commies Are Coming – narrator (1962) G.E. True – narrator (producent) (1963) The Man from Galveston – producent wykonawczy (1963-64) Temple Houston – producent wykonawczy (1964) 77 Sunset Strip – epizod (producent wykonawczy) (1967) Dragnet 1967 – sierż. Joe Friday (producent) (1969) Dragnet 1966 – sierż. Joe Friday (producent) (1971) D.A.: Conspiracy to Kill (producent) (1971) O’Hara United States Treasury – narrator (1971) The Partners – komisarz Norton (1970-73) Adam-12 – wprowadzający (producent) (1974) Sierra – producent wykonawczy (1974) The Rangers – producent wykonawczy (1975) The Log of the Black Pearl – producent wykonawczy (1975) Mobile Two – producent wykonawczy (1975-76) Mobile One – producent wykonawczy (1977-78) Sam – producent wykonawczy (1978) Little Mo – producent wykonawczy (1978-79) Project U.F.O. – narrator (producent wykonawczy) (1982) The 25th Man – producent wykonawczy

Życie osobiste Jack Webb był czterokrotnie żonaty. Jego pierwszą i najbardziej znaną żoną była Julie London – piosenkarka i aktorka. Był z nią żonaty w latach 1947–1954. Małżeństwo zakończyło się rozwodem. Para miała dwie córki: Stacy i Lisę. Jego kolejne żony to: Dorothy Towne (małżeństwo przetrwało dwa lata), Jackie Loughery Miss USA 1952 z którą pozostawał w związku w latach 1958–1963. Przez ostanie dwa lata swojego życia 1980-82 był zamężny z Opal Wright.

Był wielkim entuzjastą jazzu.

Śmierć Jack Webb zmarł na atak serca 23 grudnia 1982 roku. Został pochowany na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park (Hollywood Hills) z asystą honorową policji Los Angeles.

Upamiętnienia Jack Webb posiada dwie gwizdy w Alei Gwiazd Hollywood Boulevard w Los Angeles. Jedną dla gwiazd radia (7040 Hollywood Boulevard), drugą dla gwiazd telewizji (6728 Hollywood Boulevard).

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1982 Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy reżyserzy filmowi Kategoria:Amerykańscy scenarzyści filmowi Kategoria:Amerykańscy producenci filmowi Kategoria:Autorzy słuchowisk Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Amerykańscy producenci telewizyjni