Xhavid Nimani (, ; ur. 1 stycznia 1919 w Prizrenie, zm. 13 grudnia 2000) – jugosłowiański (kosowski) działacz partyjny i państwowy, członek ruchu oporu podczas II wojny światowej, w latach 1974–1981 (prezydent) Socjalistycznej Prowincji Autonomicznej Kosowo.
Życiorys Z pochodzenia Albańczyk. Uczył się w szkole techniczno-rolniczej w Elbasanie, potem w szkole technicznej w Tiranie. Zawodowo pracował jako nauczyciel w Djakowicy. Walczył w antyfaszystowskim ruchu oporu, w tym w Narodowej Armii Wyzwolenia Jugosławii i ruchu wyzwolenia Kosowa (Lidhja Nacional Çlirimtare e Kosovës), a od 1943 w albańskiej Armii Narodowo-Wyzwoleńczej. Uczestniczył w powołaniu podziemnych władz cywilnych, na przełomie 1943 i 1944 był delegatem na konferencję w Bujanie, gdzie opowiedział się za zjednoczeniem Kosowa i Albanii. Wchodził w skład AVNOJ (antyfaszystowskiej rady na rzecz wyzwolenia Jugosławii), w 1945 należał także do tymczasowego parlamentu. Stał się jednym z przywódców intelektualnych Kosowian.
W 1941 wstąpił do Związku Komunistów Jugosławii, działał w ramach (początkowo będącym częścią , potem usamodzielnionym). W ramach partii komunistycznej był od 1948 członkiem i wiceprzewodniczącym biura odpowiadającego za sprawy obwodu Kosowo i Metochia. Pomiędzy 1945 a 1968 wchodził w skład Komitetu Centralnego Związku Komunistów Serbii od 1. do 5. kadencji, a w latach 1952–1964 i 1969–1982 w skład Komunitetu Centralnego Związku Komunistów Jugosławii od 5. do 7. i od 9. do 11. kadencji. Przez szereg lat posłował w , od 1965 do 1967 jako jej wiceprzewodniczący. Zasiadał także w Skupsztinie Socjalistycznej Republiki Serbii (wiceprzewodniczący 1965–1967) i (doradczym organie ekonomicznym). W 1956 był jednym z oskarżonych w procesie kosowskich komunistów oskarżanych o separatyzm. Po przekształceniu na mocy konstytucji z 1974 funkcji przewodniczącego parlamentu Kosowa w funkcję przewodniczącego Prezydium (prezydenta) jako pierwszy zajmował to stanowisko od marca 1974; w tym okresie z urzędu zasiadał też w . W lipcu 1981 zmuszony do rezygnacji ze stanowiska wskutek wybuchu antyserbskich , przeszedł następnie na emeryturę.
Był wujem wokalistki Zany Nimani. Odznaczony m.in. Medalem Pamiątkowym Partyzantów 1941, i .
Przypisy
Kategoria:Członkowie ruchu oporu w czasie II wojny światowej Kategoria:Jugosłowiańscy nauczyciele Kategoria:Kosowscy nauczyciele Kategoria:Ludzie związani z Prisztiną Kategoria:Politycy Związku Komunistów Kosowa Kategoria:Przewodniczący Prezydium Socjalistycznej Prowincji Autonomicznej Kosowo Kategoria:Żołnierze Narodowej Armii Wyzwolenia Jugosławii Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 2000 Kategoria:Ludzie urodzeni w Prizrenie