thumb|Aleksander Piotrowski więzień KL Auschwitz Aleksander Piotrowski (ur. w Łucku, zm. 14 października 1941 w KL Auschwitz) – kapitan piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 22 kwietnia 1889 w Łucku, ówczesnym mieście powiatowym guberni wołyńskiej, w rodzinie mieszczańskiej Ignacego, tu urodzony 23 kwietnia 1889., tu urodzony 10 kwietnia 1889..

18 listopada 1912 wstąpił do 10 kompanii 43 pułku piechoty w Łucku jako młodszy żołnierz. 1 kwietnia 1913 został awaansowany na szeregowca. 30 maja tego roku został zwolniony ze służby na sześć miesięcy dla poprawienia zdrowia. 10 grudnia 1913 wrócił do pułku i został przydzielony do 14 kompanii. 19 maja 1914 komisja lekarska przy szpitalu miejskim ponownie zwolniła go od służby na sześć miesięcy dla poprawy zdrowia. 6 grudnia tego roku przybył do 27 zapasowego batalionu piechoty w Krzemieńczuku. 12 marca 1915 awansował na gefrajtera. 5 października tego roku został odkomenderowany do 1 Kijowskiej Szkoły Chorążych. 11 grudnia 1915 awansował na młodszego podoficera. 14 lutego 1916, po ukończeniu szkoły, został mianowany chorążym ze starszeństwem z 28 grudnia 1915 i oddany do dyspozycji Moskiewskiego Okręgu Wojskowego.

8 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów Polskich i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika i przydzielony do Szkoły Oficerskiej w DęblinieDz. Rozk. Wojsk. Nr 12 z 19 grudnia 1918, poz. 324.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 13 z 23 grudnia 1918, poz. 383.. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 34 pułku piechoty jako dowódca 4 kompanii karabinów maszynowych. Wyróżnił się 2 sierpnia 1920 w bitwie pod Mężeninem, w której został ciężko ranny w obie nogi, lecz nie opuścił stanowiska. 10 września 1920 dowódca 34 pp, porucznik Kazimierz Galiński sporządził wniosek na jego odznaczenie Orderem Virtuti Militari, który został poparty przez dowódcę 9 Dywizji Piechoty, pułkownika Aleksandra Narbuta-Łuczyńskiego i dowódcę Frontu Północno-Wschodniego, generała broni Józefa Hallera, lecz nie został zatwierdzony przez Naczelnego Wodza. 21 grudnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 34 pp w Białej Podlaskiej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1537. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W styczniu 1924 został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Biała Podlaska na stanowisko oficera instrukcyjnego. W listopadzie tego roku wrócił do macierzystego pułku. Później został preniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem służbowym do Komendy Placu Brześć nad Bugiem. W kwietniu 1928 został zwolniony z zajmowanego stanowiska z rownoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX. Z dniem 1 stycznia 1929 został przydzielony do Prokuratury przy Wojskowym Sądzie Okręgowym Nr IX w celu odbycia trzymiesięcznej praktyki sądowej. Po zakończeniu praktyki został zatwierdzony na stanowisku oficera sądowego przy Wojskowym Sądzie Rejonowym Brześć nad Bugiem. Obowiązki oficera sądowego miał wykonywać do 1 maja 1930. W czerwcu 1930 ogłoszono jego przeniesienie do 82 pułku piechoty w Brześciu. We wrześniu tego roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i ponownie oddany do dyspozycji dowódcy OK IX. Z dniem 31 grudnia 1930 został przeniesiony w stan spoczynku.

W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Łomża. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. W latach 30. XX w. pracował w Rajczy jako administrator schroniska dla wojskowych uczestników walk o niepodległość.

18 lipca 1941 jako więzień polityczny SiPo przybył transportem z Krakowa do obozu koncentracyjnego Auschwitz, w którym zginął 14 października tego roku.

Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych czterokrotnie Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości 25 października 1937 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Łucku Kategoria:Ludzie związani z Rajczą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie 34 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie komend uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego – ofiary KL Auschwitz Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1941