Jirō Inagaki (jap. 稲垣 次郎 Inagaki Jirō), właśc. Yukio Inagaki (jap. 稲垣幸雄 Inagaki Yukio; ur. 3 października 1933 w Tokio; zm. 18 stycznia 2024) – japoński muzyk jazzowy, saksofonista, kompozytor, producent muzyczny i aranżer. Był jednym z pierwszych japońskich muzyków wykonujących jazz fusion. Twórca zespołu Jirō Inagaki & His Soul Media.

Wczesne życie Jirō Inagaki urodził się w Tokio i dorastał w dzielnicy Shibuya. Z muzyką związany był od czasów nastoletnich, grając muzykę pop i country. W wieku 17 lat zainteresował się muzyką jazzową i w tym samym wieku zaczął grać na saksofonie.

Kariera W latach 50. XX wieku dołączył do zespołu jazzowego i grupy komediowej The Crazy Cats, kierowanego przez Hajimę Hanę. W latach 60. XX wieku podpisał kontrakt z wytwórnią Nippon Columbia i rozpoczął karierę solową. Pierwszy sukces komercyjny przyniosło mu granie w jazzowych aranżacjach japońskich pieśni enka.

W 1962 roku założył zespół Jirō Inagaki Quintet. W 1963 roku brał udział w japońskiej sekcji trasy koncertowej amerykańskiego wibrafonisty Lionela Hamptona.

Podczas podróży do Stanów Zjednoczonych w 1969 roku zetknął się po raz pierwszy z gatunkiem jazz fusion. Poznał twórczość amerykańskiego zespołu Blood, Sweat & Tears, która zainspirowała jego dalszą twórczość. W 1969 roku założył zespół Jirō Inagaki & His Soul Media. Zespół był postrzegany jako przedstawiciel kontrkulturowego nurtu japońskiej sceny muzycznej przełomu lat 60. i 70. XX wieku. W 1970 roku zespół wydał pierwszy album – Woodstock Generation, w stylistyce jazz fusion z elementami psychodelicznymi.

W 1971 roku zespół zagrał na festiwalu Hakone Aphrodite Festival, pierwszym w historii japońskim festiwalu muzyki rockowej na świeżym powietrzu. W tym samym roku zespół wydał album Wandering Birds. Wydano również dwa albumy nagrane z innymi muzykami – Something z amerykańskim saksofonistą oraz Bridge Over Troubled Water z japońską pianistką .

Ostatni album zespołu, Funky Stuff, został wydany w 1975 roku i był dystrybuowany również poza Japonią. Album jest uznawany za jedno z najbardziej rozpoznawalnych nagrań Inagakiego. W tym samym roku Inagaki zagrał na scenie wraz z Stevie'm Wonderem podczas jego koncertu na hali Nippon Budōkan w Tokio.

Inagaki był uznawany za postać kontrowersyjną na japońskiej scenie jazzowej z uwagi na tworzenie przez niego muzyki w gatunku jazz fusion zamiast tradycyjnego jazzu. Skutkowało to ograniczoną obecnością jego twórczości w branżowej prasie oraz zakazy występów w niektórych klubach i na festiwalach jazzowych.

Wraz z nadejściem XXI wieku nastąpił wzrost zainteresowania jego twórczością, co spowodowało wznowienie produkcji dawnych wydawnictw Inagakiego, które wcześniej były niedostępne. Inagaki zakończył swoją karierę w 2018 roku. W 2023 roku, z okazji jego 90 urodzin, ukazała się kompilacja WaJazz Legends: Jirō Inagaki.

Zmarł 18 stycznia 2024 roku w wyniku zapalenia płuc. Miał 90 lat.

Styl muzyczny Grał głównie na saksofonie tenorowym i sopranowym, okazjonalnie również na saksofonie altowym. Grał również na flecie. Jego twórczości przypisywane są głównie gatunki jazz fusion i jazz funk.

Dyskografia Albumy wydane przez Jirō Inagaki & His Soul Media.

Woodstock Generation (Nippon Columbia, 1970) Head Rock (Nippon Columbia, 1970) Something (z ) (Nippon Columbia, 1971) Bridge Over Troubled Water (z ) (Nippon Columbia, 1971) Wandering Birds (Nippon Columbia, 1971) Dock of My Mind (z Yasushi Sawadą) (Nippon Columbia, 1972) In The Groove (Nippon Columbia, 1973) Funky Stuff (Nippon Columbia, 1975)

Przypisy

Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Ludzie urodzeni w Tokio Kategoria:Zmarli w 2024 Kategoria:Japońscy muzycy jazzowi Kategoria:Japońscy kompozytorzy Kategoria:Japońscy saksofoniści