Dragiša Stanisavljević cyr. Драгиша Станисављевић (ur. 25 maja 1921 we wsi Jabučje, zm. 21 sierpnia 2012 tamże) – rzeźbiarz serbski i jugosłowiański, przedstawiciel prymitywizmu.
Życiorys Był rolnikiem, kolejarzem i rzeźbiarzem-samoukiem. Początkowo wykonywał z drewna przedmioty użytkowe (meble, płoty), których sprzedaż traktował jako dodatkowe źródło dochodu. Pierwsze rzeźby w drewnie dębowym wykonał w roku 1958. Inspiracją dla jego twórczości było życie codzienne wsi, w której mieszkał. Talent wiejskiego rzeźbiarza odkrył prof. Ivan Tabaković, który zajmował się profesjonalnie sztuką naiwną i odwiedził wieś Jabučje.
Był żonaty (żona Stana). Syn Dragišy, Milan także poświęcił się rzeźbiarstwu.
Twórczość
Większość dzieł, które pozostawił po sobie Stanisavljević stanowią rzeźby w drewnie i kamieniu, które przedstawiają postacie ludzkie i zwierzęce, a także relacje człowieka z naturą. Największym dysponentem dzieł artysty stało się Muzeum Sztuki Naiwnej w Jagodinie. Po raz pierwszy artysta zaprezentował swoje dzieła na wystawie zbiorowej artystów naiwnych Jugosławii w 1964, wystawę obejrzeli także mieszkańcy Paryża, Pragi i Budapesztu.
Wystawy i nagrody W 2011 na XI Biennale Sztuki Naiwnej w Jagodinie, Stanisavljević otrzymał nagrodę za całokształt twórczości.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jugosłowiańscy rzeźbiarze Kategoria:Prymitywiści Kategoria:Serbscy rzeźbiarze Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2012