Ernest Czogała (ur. 1941 w Raszczycach, zm. 8 października 1998 w Piaskach) – polski naukowiec w zakresie inżynierii biomedycznej i pionier matematycznej teorii zbiorów i systemów rozmytych, prof. dr hab. inż., nauczyciel akademicki Politechniki Śląskiej w Gliwicach.
Życiorys Syn Juliusza. Ukończył w 1965 r. studia na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym Politechniki Śląskiej, na specjalności energetyka jądrowa uzyskując dyplom z kinetyki reaktorów jądrowych. W 1966 r. ukończył także Studium Podyplomowe Automatyki i Telemechaniki na Wydziale Automatyki. 16 maja 1969 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych na podstawie pracy pt. O reakcji pewnych układów mechanicznych o stałych rozłożonych na wymuszenie przypadkowe (promotor: doc. dr inż. Bogdan Skalmierski). Stopień doktora habilitowanego nauk technicznych uzyskał 17 kwietnia 1973 r. za pracę pt. Niestacjonarne procesy stochastyczne w układach dynamicznych o stałych rozłożonych. W 1986 r. uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a z dniem 1 lutego 1991 r. decyzją Ministra Edukacji Narodowej został powołany na stanowisko profesora zwyczajnego.
Na macierzystej uczelni pracował kolejno na stanowiskach: asystenta (1965), starszego asystenta w Katedrze Teorii Regulacji (1966), w Katedrze Dynamiki Układów Mechanicznych (1967), adiunkta w Katedrze Informatyki (1968–1969), w Instytucie Konstrukcji i Technologii Urządzeń Automatyki i Elektroniki (1970–1972), w Instytucie Konstrukcji i Technologii Urządzeń Automatyki i Informatyki (1973–1974), docenta w Instytucie Informatyki Czasu Rzeczywistego (1975–1979), następnie w Instytucie Aparatury i Automatyki Medycznej (1980–1986). Od 1986 r. profesor w Instytucie Elektroniki Wydziału Automatyki, Elektroniki i Informatyki.
W latach 1987–1990 pełnił funkcje prodziekana ds. kierunku Elektronika na Wydziale Automatyki, Elektroniki i Informatyki, a od 1988 r. był także kierownikiem Zakładu Elektroniki Biomedycznej w Instytucie Elektroniki.
Był stypendystą Fundacji Alexandra von Humboldta (1983–1984) oraz Fundacji im. Konrada Zusego (1994–1995). Wypromował 5 doktorów.
Był członkiem wielu towarzystw i rad naukowych (Polskie Towarzystwo Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej – członek (1970–1998), członek Zarządu (1973–1978), wiceprzewodniczący (1976–1978); Rada Naukowa Instytutu Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej PAN, Rada Naukowa Instytutu Badań Systemowych PAN, Rada Naukowa Instytutu Techniki i Aparatury Medycznej w Zabrzu – członek; Komitet Naukowy czasopisma Medical Science Monitor – członek (1995–1998); Komitet Naukowy czasopisma Communications IFSA Mathematics Chapter – członek (1986–1998); National Science Foundation w USA – recenzent (1989–1998); Towarzystwo Naukowe Gesellschaft fur Infromatik w Niemczech – członek (1984–1998)).
Od 1969 r. był mężem dr med. Anieli z domu Hiltawskiej (1948–1998). Ojciec trojga dzieci, córek: Teresy i Joanny (absolwentek filologii angielskiej) oraz syna Tomasza (inżyniera elektroniki)Aniela Czogała. Notatka biograficzna [dostęp 2026-05-20]..
Zginął wraz z żoną w wypadku samochodowym 8 października 1998 r. w Piaskach k. Pszczyny. Oboje zostali pochowani 13 października 1998 r. na cmentarzu w Raszczycach.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1998) „za wybitne zasługi w pracy naukowo-dydaktycznej”. Złoty Krzyż Zasługi (1986) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1998) Złota Odznaka „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” (1978) Odznaka „Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej” (1997) Źródło:.
Nagrody
Nagroda Rektora Indywidualna II stopnia (1967, 1997) Nagroda Rektora za prace z dziedziny układów z wymuszeniami stochastycznymi (1970) Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki indywidualna III stopnia za osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1975) Nagroda Ministra Edukacji Narodowej indywidualna III stopnia (1976) Nagroda Sekretarza Naukowego Polskiej Akademii Nauk zespołowa (1980) Nagroda Ministra Edukacji Narodowej zespołowa (1986) Nagroda Ministra Edukacji Narodowej II stopnia (1989) Źródło:.
Upamiętnienie W roku 2001 powstała praca dedykowana Prof. Ernestowi Czogale zatytułowana Zbiory rozmyte i ich zastosowania, pod redakcją Jana Chojcana oraz Jacka Łęskiego, wydana przez Wydawnictwo Politechniki Śląskiej ().
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Śląskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Ofiary wypadków drogowych Kategoria:Urodzeni w 1941 Kategoria:Zmarli w 1998