Kościół parafialny pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Sokołówce Hetmańskiej – rzymskokatolicki kościół w Sokołówce Hetmańskiej, zbudowany w latach 1910–1914. Obecnie cerkiew greckokatolickaA. Dworzak, Kościół parafialny pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Sokołówce Hetmańskiej [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 2, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 693-697..
Historia Wieś Sokołówka Hetmańska należała pierwotnie do parafii w Toporowie. Kaplica w Sokołówce uzyskała najpierw status kościoła filialnego w 1911 roku, a następnie ekspozytury w 1918 roku. W 1906 roku rozpoczęto zbierać fundusze na budowę nowej kaplicy, ale z powodu niewielkiej ilości parafian składka rozciągnęła się w czasie. Prace budowalne rozpoczęto dopiero w 1910 roku, a ukończono je w 1914 roku. Podczas I wojny światowej budowla ucierpiała w niewielkim stopniu, ale nawet po wojnie trudno było skompletować wyposażenie wnętrza, którego nie było dalej w 1925 roku. Ołtarz główny zamówiono dopiero w 1928 roku u rzeźbiarza Jana Wojtowicza w Przemyślanach. Ustawiono go w koście w 1929 roku i nadano wezwanie Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. W 1944 roku ewakuowano paramenty liturgiczne do kurii we Lwowie, a kościół został zamknięty. Latem 1944 roku prawosławni zaanektowali kościół i dostosowali do swojego obrządku. Konsekracja nastąpiła w 1945 roku. Budynek oficjalnie przekazano cerkwi w 1992 roku.
Architektura Kościół został wzniesiony przy głównej drodze w miasteczku. Przed przebudową na cerkiew był murowany z tynkowanymi elewacjami o ceglanym detalu architektonicznym. Prezbiterium zwrócone na południe. Budynek miał rzut krzyża łacińskiego, był jednonawowy, dwuprzęsłowy, z transeptem i jednoprzęsłowym prezbiterium zamkniętym węższym i nieco niższym przęsłem zakończonym ścianą prostą. Po bokach prezbiterium znajdowały się prostokątne w rzucie aneksy skarbca i zakrystii. Do pierwszego przęsła korpusu od wschodu przymurowana została półkolista apsyda. Fasada kościoła została poprzedzona kruchtą. Budynek przykryty był dachem dwuspadowym, na skrzyżowaniu korpusu i transeptu wznosiła się niewielka wieżyczka na sygnaturkęA. Dworzak, Kościół parafialny pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Sokołówce Hetmańskiej [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 2, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 698-699..
Problematyka artystyczna Niewielki kościół w Sokołówce Hetmańskiej został zbudowany w stylu neoromańskim, na podstawie projektu typowego kościoła wiejskiego przygotowanego przez architekta Kazimierza Piekarskiego w r. 1892. Kuria we Lwowie zamówiła u architekta projekty typowych kościołów o różnej wielkości, aby móc w szybki sposób wydawać pozwolenia na budowę nowych kaplic i kościołów. Kościół w Sokołówce Hetmańskiej różni się nieznacznie od projektu Piekarskiego sposobem zamknięcia prezbiterium (ściana prosta zamiast trójboczne zamknięcie) oraz obecnością niewielkie absydki przy korpusie. Kościół w Sokołówce otrzymał bogaty detal architektoniczny, dzięki czemu budowla miała malowniczą, dekoracyjną bryłę.
Galeria
Bibliografia A. Dworzak, Kościół parafialny pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Sokołówce Hetmańskiej [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 2, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 693-712.
Przypisy
kategoria:Kościoły w obwodzie lwowskim