Władysław Mróz (ur. 13 kwietnia 1928 w Piotrówce, zm. 17 kwietnia 2001 w Gliwicach) – polski naukowiec, nauczyciel akademicki, specjalista w dziedzinie inżynierii chemicznej.

Życiorys Ukończył w 1948 r. Gimnazjum i Liceum im. Mikołaja Kopernika w KrośnieKopernikański Słownik Biograficzny [dostęp 2026-06-04]. i rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W 1952 r. uzyskał dyplom inżyniera mechanika, a w 1954 r. dyplom magistra inżyniera mechanika za pracę dyplomową pt. Projektowanie instalacji ciśnieniowej do produkcji kwasu azotowego, wykonaną pod kierunkiem prof. Tadeusza HobleraPoczet Profesorów Wydziału Chemicznego-ocalić od zароmnieniaiа - Prof. dr inż. Władysław Mróz w 15. rocznicę śmierci [dostęp 2026-06-04]..

Podczas studiów już w 1952 r. prowadził ćwiczenia ze studentami. W 1954 r. podjął pracę na macierzystej Uczelni na stanowisku starszego asystenta w ówczesnej Katedrze Inżynierii i Konstrukcji Aparatury Chemicznej. 16 marca 1964 r. obronił pracę doktorską pt. Badanie wnikania ciepła od ściany rury poziomej przy barbotażu na półce tunelowej (promotor: prof. Tadeusz Hobler) i awansował na stanowisko adiunkta. Na przełomie lat 1967/68 wyjechał na trzymiesięczny staż naukowy do Katedry Procesów i Aparatów Przemysłu Chemicznego Leningradzkiego Instytutu Technologicznego. W 1968 r. otrzymał nominację na stanowisko docenta. W latach 1969–1971 kierował Zespołem Fizykochemicznych Procesów Jednostkowych w Katedrze Inżynierii Chemicznej i Budowy Aparatury, a w latach 1971–1977 w Instytucie Inżynierii Chemicznej i Budowy Aparatury był zastępcą dyrektora ds. nauczania i wychowania. Od 1985 r. aż do przejścia na emeryturę kierował najpierw Zakładem Inżynierii Chemicznej, a następnie po przemianowaniu Zakładem Inżynierii Chemicznej i Procesowej. W 1990 r. otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nadany przez Prezydenta RP.

Od 1981 r. współpracował z Katedrą Aparatury Przemysłowej Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej. Po przejściu w 1998 r. na emeryturę współpracował z Katedrą Inżynierii Procesowej Politechniki Opolskiej prowadząc zajęcia dydaktyczne na kierunkach "inżynieria środowiska" oraz "mechanika i budowa maszyn".

Był promotorem ok. 150 magisterskich praс dyplomowych, 7 prac doktorskich, współautorem 7 skryptów akademickich, autorem lub współautorem nowych programów nauczania na kierunku "inżynieria chemiczna".

Był także m.in. wieloletnim wiceprzewodniczącym Związku Nauczycielstwa Polskiego na Politechnice Śląskiej, przewodniczącym wielu Komisji Uczelnianych. Był wielokrotnie członkiem Rady Naukowej Instytutu Inżynierii Chemicznej Polskiej Akademii Nauk w Gliwicach oraz członkiem Komitetu Inżynierii Chemicznej PAN, aktywnym współpracownikiem czasopisma naukowo-technicznego "Inżynieria i Aparatura Chemiczna".

Pochowany 20 kwietnia 2001 r. na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach (sektor D9-4-3).

Ordery i odznaczenia

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1980) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej (1975) Medal Komisji Edukacji Narodowej Złota Odznaka „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” (1970) Odznaka „Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej” (1974) Złota Odznaka XV-lecia Politechniki Śląskiej (1960) Źródło:.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Politechniki Śląskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2001