Plantation Days – amerykańska rewia muzyczna z lat 20. XX wieku, związana z afroamerykańskim teatrem muzycznym i wczesną obecnością jazzu w widowiskach estradowych. W 1923 zespół rewii przybył z Nowego Jorku do Londynu i występował w . Według Howarda Rye’a i Jeffreya Greena przedstawienie było oparte na lub stanowiło jego bliskie naśladownictwo; towarzyszyła mu 32-osobowa orkiestra, w której grali m.in. James P. Johnson, i .
Rye i Green przedstawiali występy Plantation Days w Londynie jako jeden z przykładów obecności afroamerykańskich wykonawców w brytyjskim życiu muzycznym lat 20. XX wieku; na podstawie relacji prasowych z 1923 uznawali, że wykonywana tam muzyka miała cechy jazzu. W sierpniu 1927 rewia występowała także w Grand Theater w Chicago, gdzie według Grove Music Online była przyjmowana entuzjastycznie; w obsadzie znajdowali się wówczas m.in. i Cab Calloway.
Przypisy
Kategoria:Teatr