thumb|s – krótkie podstawki z zarodnikami, l – długie podstawki z zarodnikami, p – wstawki, c – makrocystyda, cl – cystydiole, i – przestrzeń między blaszkami Makrocystyda, makrorozwierka (, l.mn. macrocystidia) – cystyda (rozwierka) wyraźnie długa i duża w porównaniu z innymi cystydami lub podstawkami. Termin ten wprowadził Henri Charles Louis Romagnesi do opisu cystyd u grzybów z rodzaju Russula (gołąbek), ale makrocystydy szczególnie często występują u grzybów z rodzaju Lactarius (mleczaj). Makrocystydy charakteryzują się przede wszystkim obecnością igłowatych kryształów lub drobnych kropelek oleju, bądź ziarnistą zawartością, która barwi się na szaro lub czarno pod wpływem sulfowaniliny lub innych sulfobenzaldehydów. Makrocystydy zazwyczaj powstają głęboko w hymenium. Są przeważnie cienkościenne i stożkowato-wrzecionowate. Wyróżnia się dwa typy makrocystyd: pleuromakrocystydy – znajdują się na powierzchni blaszek; cheilomakrocystydy – znajdują się na ostrzu blaszek.
Zobacz też Słownik mykologiczny
Przypisy
Kategoria:Budowa grzybów