thumb Skórówka mleczna (Baltazaria galactina (Fr.) Leal-Dutra, Dentinger & G.W. Griff.) – gatunek grzybów z rodziny powłocznicowatych (Peniophoraceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Baltazaria, Peniophoraceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy gatunek ten opisał w 1851 r. Elias Fries, nadając mu nazwę Thelephora galactina. W 2018 r. Caio A. Leal-Dutra, Bryn Tjader Mason Dentinger i Gareth Wyn Griffith przenieśli go do rodzaju Baltazaria. Pozostałe synonimy nazwy naukowej: Corticium galactinum (Fr.) Moffatt 1909 Scytinostroma galactinum (Fr.) Donk 1956 Thelephora suaveolens Fr., 1828 Stereum suaveolens (Fr.) Fr. 1838 Xerocarpus suaveolens (Fr.) P. Karst. 1882 Polską nazwę nadał Władysław Wojewoda w 2003 r. dla synonimu Scytinostroma galactinum (Fr.) Donk. Jest niespójna z aktualną nazwą naukową.
Morfologia Owocnik Kortycjoidalny, przylegający do podłoża, szeroko rozpostarty i rozproszony, o grubości do około 1 mm lub więcej, w stanie świeżym miękki, skórzasty, po wyschnięciu korkowaty lub zdrewniały. Powierzchnia hymenium gładka lub brodawkowata, sucha lub lekko woskowa, początkowo biała, stająca się kremowa, często jasnożółta lub ochrowa podczas zarodnikowania. Brzeg cieńszy. Konteks gęsty, jednorodny. Cechy mikroskopowe Strzępki generatywne niepozorne, cienkościenne, septowane, ze sprzążkami, o średnicy 1,5–3,5 µm. Strzępki szkieletowe (szkieletodendrohyfidy w hymenium) wyraźne, grubościenne, niepodzielone lub słabo podzielone, bez sprzążek, rozgałęzione mniej więcej dychotomicznie, włókniste, poskręcane i ciasno splecione, bezbarwne do jasnożółtych, w odczynniku Melzera zmieniające kolor na czerwonobrązowy, o średnicy 1–3,5 µm. Gleocystydy niepozorne, cienkościenne, smukłe, powyginane, z przezroczystą lub załamującą światło zawartością, 40–55(–120) × 2–5 µm, całkowicie zanurzone w hymenium lub lekko wystające, z zaokrąglonym lub zwężającym się wierzchołkiem. Podstawki o wymiarach 20–35 × 2–3,5 µm, początkowo szerokie i wypukłe, następnie wydłużające się ku wierzchołkowi przez utworzenie rurkowatego wyrostka, z czterema sterygmami. Bazydiospory cienkościenne, gładkie, elipsoidalne, spłaszczone po stronie doosiowej, bezbarwne, nieamyloidalne, 4–5,5 × 2–3 µm.
Występowanie i siedlisko Występuje na wszystkich kontynentach poza Afryką i Antarktydą. W Polsce po raz pierwszy stanowisko tego gatunku podali Giacomo Bresàdola w 1903 r. i Bogumir Eichler w 1907 r. (obydwa w Międzyrzecu Podlaskim), w późniejszych latach podano wiele następnych.
Grzyb nadrzewny, saprotrof. Rozwija się na martwym drewnie drzew liściastych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Powłocznicowate