Maria Niemira (ur. 5 lutego 1934, zm. 31 lipca 2024) – polska pianistka, pedagożka muzyczna, autorka podręczników z zakresu pianistyki oraz ekspertka Ministerstwa Kultury i Sztuki w dziedzinie reformy szkolnictwa artystycznego.
Życiorys i działalność pedagogiczna Maria Niemira ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Warszawie w klasie fortepianu profesor Marii Wiłkomirskiej. Uczestniczyła w Mistrzowskich Kursach Pianistycznych w Weimarze, pracując pod kierunkiem profesor Hélène Boschi i profesora Guido Agosti.
Działalność pedagogiczną rozpoczęła w Studium Muzycznym im. Henryka Wieniawskiego w Warszawie i w II Studium Nauczycielskim na Wydziale Wychowania Muzycznego, dla którego opracowała program nauczania gry na instrumencie. Współpracowała z Warszawskim Towarzystwem Muzycznym. Występowała na koncertach jako solistka i kameralistka.
W latach 1966–2007 prowadziła klasę fortepianu w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych nr 4 im. Karola Szymanowskiego w Warszawie. W jej klasie fortepianu praktyki pedagogiczne odbywali studenci Wydziału Fortepianu, Klawesynu i Organów Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie.
Uczestniczyła w pracach ogólnokrajowej Komisji powołanej przez Ministerstwo Kultury i Sztuki, której celem była korekta programów nauczania muzycznego na poziomie szkolnictwa podstawowego i średniego. Zasiadała w jury konkursów pianistycznych, wygłaszała wykłady metodyczne oraz prowadziła ogólnopolskie seminaria i warsztaty dla nauczycieli oraz uczniów szkół muzycznych.
Metoda autorska i publikacje Maria Niemira opracowała metodę rozwijania techniki pianistycznej opartą na specjalistycznych ćwiczeniach bezklawiaturowych (fizycznych ćwiczeniach palców, dłoni i przedramion). Miały one na celu optymalizację kondycji aparatu ruchu oraz zapobieganie przeciążeniom i kontuzjom zawodowym. Koncepcja ta stanowiła syntezę jej doświadczeń pedagogicznych oraz analizy wskazówek J.S. Bacha, F. Chopina, F. Liszta oraz H. Neuhausa.
Swoje założenia opublikowała w podręczniku Jak zdobyć, rozwijać i utrzymać technikę pianistyczną, który doczekał się czterech wydań krajowych:
I wydanie: 2002 (Bydgoszcz: wydawnictwo Margrafsen) II wydanie: 2004 (Warszawa: wydawnictwo Twoja Muza, poprawione i uzupełnione o dokumentację fotograficzną, 336 stron) III wydanie: ok. 2008 (wydawnictwo 2K Consulting) IV wydanie: 2015 (Warszawa: wydawnictwo Twoje Zdrowie, rozszerzone do 346 stron)
Była również autorką artykułów publicystycznych na łamach czasopism branżowych, m.in. w ogólnopolskim dwutygodniku Ruch Muzyczny i dwumiesięczniku Twoja Muza.
Odznaczenia i nagrody Za osiągnięcia w pracy dydaktyczno-wychowawczej została uhonorowana odznaczeniami państwowymi i resortowymi:
Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Medal z okazji 40. rocznicy powstania Rzeczypospolitej Polskiej Nagrody Ministra Edukacji Narodowej Nagrody Kuratora Oświaty i Wychowania
Przypisy
Kategoria:Polscy nauczyciele muzyki Kategoria:Polscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Polscy pianiści Kategoria:Zmarli w 2024 Kategoria:Urodzeni w 1934