Włodzimierz Kisielow (ur. 19 stycznia 1914 w Petersburgu, zm. 27 marca 2001 w Nowej Rudzie)Włodzimierz Kisielow (1914–2001; chemia, ropa naftowa) szukajwarchiwach.gov.pl [dostęp 2026-07-27].Cmentarz Parafii Prawosławnej w Lublinie [dostęp 2026-07-27]. – polski inżynier chemik.
Życiorys Syn Jana. Ukończył w 1939 r. studia na Wydziale Chemicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, uzyskując stopień inżyniera chemika. W latach 1938–1942 był asystentem prof. Stanisława Pilata w Katedrze Technologii Nafty i Gazów Ziemnych Politechniki Lwowskiej. W latach 1942–1945 pracował jako chemik w Rafineriach Nafty Jasło i Glinik Mariampolski.
Po wojnie wraz z rodziną przeniósł się do Gorlic, gdzie przez krótki czas pracował w rafineriach nafty. Ostatecznie dotarł do Gliwic, gdzie się osiedlił i podjął pracę w Instytucie Materiałów Ogniotrwałych, a następnie na Politechnice Śląskiej. Na uczelni zorganizował od podstaw Katedrę Technologii Nafty i Paliw Płynnych, którą kierował. Przeszedł wszystkie stopnie kariery akademickiej. Kolejne stopnie i tytuły naukowe zdobył na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej (1954 doktor nauk technicznych i docent, 1959 profesor nadzwyczajny, 1966 profesor zwyczajny). W latach 1958–1960 piastował funkcję dziekana Wydziału Chemicznego Politechniki Śląskiej.
W latach 1953–1955 organizował Centralne Laboratorium Przemysłu Materiałów Ogniotrwałych. W latach 1954–1985 był także organizatorem i kierownikiem Zakładu Petro- i Karbochemii Polskiej Akademii Nauk w Gliwicach. Od 1985 do 1998 r. był konsultantem w tym Zakładzie. Odbył staże w Instytutach ZSRR, RFN, USA.
Członek Komitetu Nauk Chemicznych PAN, członek Stałej Rady Światowych Kongresów Naftowych, przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Technologii Nafty, członek Rady Naukowej Wojskowego Instytutu Techniki Pancernej i Samochodowej, członek honorowy Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego (1977), członek Oddziału Wojewódzkiego NOT w Katowicach, organizował Komitet Techniki Smarowniczej i był jego przewodniczącym.
Był promotorem wielu prac doktorskich i autorem ponad 100 publikacji naukowych z dziedziny technologii nafty.
Był mężem Eudoksji z domu Riabinin (1915–1983), z którą mieli trójkę dzieci: Jana (1942–1963), Pawła (ur. 1945) oraz Marię (ur. 1946)Łukasz Fiuta, Rodzina Kisielow teatrnn.pl [dostęp 2026-07-27]..
Zmarł w Nowej Rudzie k. Wałbrzycha, pochowany 31 marca 2001 r. na cmentarzu Prawosławnym w Lublinie (sektor B-8-17).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (1955) „za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie szkolnictwa wyższego”. Srebrny Krzyż Zasługi (1952) „za zasługi w pracy zawodowej”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) Uchwała Rady Państwa z dnia 22 lipca 1955 r. nr 0/1380 - na wniosek Ministra Przemysłu Motoryzacyjnego. Złoty Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Odznaka Członka Honorowego SITPNiG (1977) Odznaka 25-lecia Politechniki Śląskiej (1970)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Pochowani na cmentarzu przy ulicy Lipowej w Lublinie Kategoria:Polscy inżynierowie chemicy Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 2001