W latach 1958–1960 piastował funkcję dziekana Wydziału Chemicznego Politechniki Śląskiej.
W latach 1953–1955 organizował Centralne Laboratorium Przemysłu Materiałów Ogniotrwałych. W latach 1954–1985 był także organizatorem i kierownikiem Zakładu Petro- i Karbochemii Polskiej Akademii Nauk w Gliwicach. Od 1985 do 1998 r. był konsultantem w tym Zakładzie. Odbył staże w Instytutach ZSRR, RFN, USA.
Członek Komitetu Nauk Chemicznych PAN, członek Stałej Rady Światowych Kongresów Naftowych, przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Technologii Nafty, członek Rady Naukowej Wojskowego Instytutu Techniki Pancernej i Samochodowej, członek honorowy Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego (1977), członek Oddziału Wojewódzkiego NOT w Katowicach, organizował Komitet Techniki Smarowniczej i był jego przewodniczącym.
Był promotorem wielu prac doktorskich i autorem ponad 100 publikacji naukowych z dziedziny technologii nafty.
Był mężem Eudoksji z domu Riabinin (1915–1983), z którą mieli trójkę dzieci: Jana (1942–1963), Pawła (ur. 1945) oraz Marię (ur. 1946)Łukasz Fiuta, Rodzina Kisielow teatrnn.pl [dostęp 2026-07-27]..
Zmarł w Nowej Rudzie k. Wałbrzycha, pochowany 31 marca 2001 r.