Małgorzata (ur. 1313 lub później, zm. 8 marca 1379(?)), znana również jako GritaTak wg Jasińskiego nazywana jest Małgorzata w Kronice książąt polskich. – księżniczka z dynastii Piastów śląskich, ksieni klasztoru św. Klary (klarysek) we Wrocławiu.

Pochodzenie i życiorys Małgorzata była najmłodszą z trzech córek księcia wrocławskiego Henryka VI, zwanego Dobrym, a jej matką była Anna, córka Albrechta I Habsburga, księcia Austrii i króla Niemiec. Starszymi siostrami Małgorzaty były Elżbieta (ur. 1311/1312, zm. 1367), żona (pierwsza) księcia oleśnickiego Konrada I, i Eufemia (ur. 1312/1313, zm. po 1384), żona księcia niemodlińskiego Bolesława.

Dokładna data urodzenia Małgorzaty, podobnie jak jej sióstr, nie jest znana. Przyjmuje się, że jej starsza siostra Eufemia, która wyszła za mąż w październiku 1324 lub 1325, urodziła się najpóźniej w 1313 roku, tym samym za najwcześniejszą datę urodzin Małgorzaty również przyjmuje się rok 1313, zaś terminus ad quem to 20 kwietnia 1324, gdyż pod tą datą Małgorzata po raz pierwszy pojawia się w źródłach pisanych.

Ojciec Małgorzaty, książę wrocławski Henryk VI Dobry (zm. 1335), nie miał męskiego potomka i jeszcze za swego życia, w 1327 zawarł układ z królem Czech Janem Luksemburskim, na mocy którego księstwo wrocławskie po jego śmierci miał przejąć ród Luksemburgów.

Małgorzata, w przeciwieństwie do swych starszych sióstr, nie została wydana za mąż, wstąpiła bowiem do klasztoru klarysek we Wrocławiu. Małgorzata niewątpliwie potrafiła czytać i pisać, ponieważ wrocławskie klaryski w swoje szeregi do połowy XIV wieku przyjmowały prawie wyłącznie dobrze wykształcone kobiety z rodów książęcych i szlacheckich (polskich, czeskich i niemieckich), zaś samo złożenie ślubów było wprowadzeniem w krąg elity społecznej średniowiecznego Wrocławia. Podobnie jak inne księżniczki z rodu książąt wrocławskich (córka Henryka II Pobożnego Jadwiga, zm. 1318, a także dwie córki Henryka V Brzuchatego: Anna, zm. 1343 i Elżbieta, zm. 1357/1358), Małgorzata również została ksienią (opatką) klasztoru klarysek we Wrocławiu i sprawowała tę funkcję prawie dwadzieścia lat, od 1359 roku do roku 1378.

Jest znana data dzienna śmierci Małgorzaty (8 marca), jednak data roczna budzi wątpliwości: miało to miejsce prawdopodobnie w 1379 (w tym roku nową ksienią klasztoru została kolejna Piastówna, Jadwiga, córka księcia niemodlińskiego Bolesława, siostrzenica Małgorzaty), lecz nie później niż w 1385. Po śmierci Małgorzata została pochowana w swoim macierzystym klasztorze.

W literaturze Postać księżniczki Małgorzaty wspomniana jest w powieści Narrenturm autorstwa Andrzeja Sapkowskiego, będącej pierwszym tomem trylogii husyckiej. Jej główny bohater, Reinmar z Bielawy, zwany Reynevanem, postać fikcyjna, jest potomkiem (prawnukiem) Małgorzaty i jej kochanka, TomaszaSapkowski nazywa go Tomasz Behem, czyli Czech, jednak współczesna polska historiografia przyjmuje, że pochodził on z Anglii. (zm. 1378), przyjaciela ojca księżniczki, późniejszego biskupa pomocniczego diecezji wrocławskiej.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Klaryski (biografie) Kategoria:Ksienie katolickie Kategoria:Piastowie wrocławscy i legnicko-brzescy Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Zmarli w XIV wieku