Brevinasia brevicollis – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Entiminae. Endemiczny dla Południowej Afryki.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1974 roku przez Eduarda Vossa pod nazwą Trachyphloeosoma brevicolle. W 2024 roku wyznaczony został przez Romana Borovca i Massima Meregalliego gatunkiem typowym nowego rodzaju Brevinasia oraz poddany redeskrypcji.
Morfologia thumb|left|Okaz paratypowy. a: widok grzbietowy, b: widok boczny, c: przedplecze, d: pokrywy w widoku grzbietowo-bocznym, e: spód odwłoka, f: bok przedplecza, h: czułek, g: przednia goleń, i: ryjek w widoku grzbietowym, j: ryjek w widoku grzbietowo-bocznym, k: ryjek w widoku bocznym Chrząszcz o ciele długości od 1,7 do 2,4 mm. Oskórek jest brązowy lub ciemnobrązowy z rudobrązowymi do żółtawobrązowych prawie całymi czułkami, wierzchołkami goleni i całymi stopami. Przylegające łuski na wierzchu ciała są zaokrąglone i pośrodku wklęśnięte, a półwzniesione szczecinki jasnobrązowe, niewyraźne, krótkie, prawie szpatułkowate.
Głowa i ryjek mają szczecinki bezładnie i gęsto rozmieszczone, a łuski głównie szarawe. Średnich rozmiarów oczy nieco wystają poza obrys głowy. Boki epifronsu są wklęśnięte, a pośrodkowy rowek sięga nasady ryjka. Rowki do chowania czułków na ryjku przy patrzeniu od góry widoczne są w wierzchołkowych ⅔ i łezkowate, a przy patrzeniu z boku są krótkie i mają grzbietową krawędź biegnącą ku górnej krawędzi oka, a dolną krawędź biegnącą ku dolnej krawędzi oka. Pozabuławkowa część biczyka czułka jest siedmioczłonowa, a szczytowa część trzonka ma 0,9 szerokości buławki.
Przedplecze jest od 1,6 do 1,9 raza szersze niż dłuższe, najszersze w nasadowej trzeciej części. Na każdym boku ma dwa małe guzki, niewidoczne przy oglądaniu owada od góry. Łuski i szczecinki ma takie jak głowa. Pokrywy są owalne, od 1,2 do 1,3 raza dłuższe niż szersze, o szerokich rzędach i prawie płaskich międzyrzędach. Łuski na nich są głównie ciemnobrązowe, ale występują też małe plamki z łusek szarawych. Na jednym międzyrzędzie mieszczą się trzy szeregi łusek, niezakrywających całkiem oskórka. Szczecinki tworzą na każdym międzyrzędzie jeden szereg. Przednie odnóża mają zaokrąglony wierzchołek goleni.
Prącie jest krótkie i ma prawie równoległe boki oraz zaokrąglony wierzchołek z drobnym, krótkim szpicem. Ósmy sternit samicy ma prawie wąsko-trójkątną płytkę z lekko wklęsłymi bokami. Cienkie gonokoksyty dysponują bardzo długimi gonostylikami. Spermateka ma krótkie, nierównomiernie zakrzywione cornu, wydłużony korpus oraz nieco dłuższe niż szersze ramię prawie równoległe do wyraźnie krótszej i nieco grubszej od niego, rurkowatej szyjki.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla ściółkę lasów.
Gatunek afrotropikalny, endemiczny dla Południowej Afryki, znany tylko z południowego zachodu Prowincji Przylądkowej Zachodniej.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Południowej Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Południowej Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1974 roku