Pendennis Castle – fort artyleryjski położony przy ujściu rzeki Fal w Falmouth w Kornwalii, Anglia, Wielka Brytania. Wzniesiony w latach 1540–1545 z polecenia Henryka VIII jako najbardziej wysunięte na zachód ogniwo łańcucha jego fortów nadbrzeżnych. Wraz z położonym po drugiej stronie ujścia rzeki zamkiem St Mawes w St Mawes strzegł wejścia do portu. Pełnił funkcje wojskowe do 1956 roku.
Historia Przed rozpoczęciem budowy właściwego zamku wzniesiono niewielki półkolisty blokhauz, który prawdopodobnie stanowił tymczasową obronę do czasu ukończenia głównych budowli.
Budowę fortu na szczycie cypla rozpoczęto w 1540 roku. W latach 1598–1600 otoczono go wałami z bastionami, a w 1627 roku dodano kolejne umocnienia lądowe. W czasie angielskiej wojny domowej rojaliści bronili Pendennis podczas pięciomiesięcznego oblężenia w 1646 roku. Z twierdzy uciekli z kraju królowa Henrietta Maria i przyszły król Karol II.
Po wojnie domowej centralną wieżę wykorzystywano jako kwaterę i magazyn. Na pierwszym piętrze mieszkali gubernator i jego zastępca. W epoce Tudorów kapitanami zamku byli przeważnie członkowie rodu Killigrew z pobliskiego . Raport z 1715 roku opisywał zły stan fortu. Umocnienia cypla wzmocniono w 1730 roku, w 1793 roku zbudowano nowe baterie. W latach 80. XIX wieku w kanale estuarium założono pole minowe odpalane elektrycznie, w latach 90. powstały nowe baterie, a w 1901 roku nowe koszary.
W połowie XIX wieku wieża służyła jako zbrojownia i magazyn. Podczas II wojny światowej ponownie mieściła kasyno oficerskie i kwaterę główną dowódcy twierdzy Falmouth. Pendennis był wówczas głównym elementem obrony portu. Działa fortu po raz ostatni strzelały w 1944 roku, a w 1956 roku garnizon opuścił twierdzę.
Architektura Zamek z czasów Henryka VIII składa się z trzech części: centralnej okrągłej wieży artyleryjskiej, otaczającej ją niskiej platformy działowej oraz wysuniętego budynku wejściowego od strony placu apelowego. Obecny budynek wejściowy z okazałym wykuszem powstał w drugiej połowie XVI wieku w miejsce wcześniejszego. Mury wzniesiono z granitu pozyskanego z kamieniołomu w pobliżu St Austell oraz z grubszego kamienia z kamieniołomów Mabe na zachód od Falmouth.
Do wejścia prowadzi kamienny most z 1902 roku, który zastąpił drewniany most zwodzony nad wykutą w skale suchą fosą. Nad drzwiami znajduje się herb Tudorów. Dwie kolumny po bokach wejścia podtrzymywały belkę, przez którą przechodziły łańcuchy łączące most zwodzony z broną. W piwnicy mieściły się kuchnia i spiżarnia. Ośmioboczna sala działowa na parterze ma strzelnice w siedmiu ścianach i służyła także jako kwatera załogi. Według tradycji z jej wieżyczki obserwacyjnej jako pierwszy na lądzie dostrzeżono Wielką Armadę w 1588 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Zamki Anglii Kategoria:Fortyfikacje w Anglii Zamek Pendennis