Cervellaea – rodzaj chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Entiminae. Obejmuje 7 opisanych gatunków, wszystkie endemiczne dla Południowej Afryki.
Morfologia Chrząszcze o ciele długości od 2,9 do 4,4 mm.
Głowa ma gęsto porośnięte łuskami czoło, policzki i podpoliczki. Liczba fasetek budujących oko jest większa niż 50. Ryjek płynnie przechodzi w dalszą część głowy, nie jest wydzielony od niej bruzdą; w widoku górnym ma boki proste, a w widoku bocznym brzuszną krawędź ma krótszą niż jego szerokość u podstawy, ale wyraźnie dłuższą niż średnica oka. Rowki do chowania czułków na ryjku w widoku grzbietowym są wąsko-nerkowate, w bocznym zaś smukłe, nieznacznie ku tyłowi rozszerzone i mają krawędź brzuszną skierowaną do górnej krawędzi oka, a grzbietową powyżej oka; od oka rowek oddzielony jest pasmem łusek. Na epifronsie znajduje się U-kształtny, ku przodowi otwarty i ku tyłowi sięgający ciemienia rowek. Czułki mają trzonek w odsiebnej części mocno i równomiernie powiększony, u szczytu szerszy od buławki.
Przedplecze jest krótkie, co najmniej półtorakrotnie szersze niż dłuższe. Przylegające łuski na pokrywach są małe, płaskie, wzdłużnie rowkowane, bez wklęśnięcia pośrodku. W poprzek jednego międzyrzędu mieści się tych łusek od sześciu do ośmiu. Sterczące szczecinki są gęsto rozmieszczone i na każdym międzyrzędzie tworzą jeden lub dwa nieregularne szeregi. Panewki przednich bioder leżą pośrodku przedpiersia i nie stykają się z jego przednią krawędzią. Odnóża mają długie i szczupłe golenie oraz długie i smukłe stopy o onychium co najmniej dwukrotnie dłuższym od członu trzeciego, a członie trzecim wyraźnie szerszym od drugiego i podzielonym na płaty. Przednie golenie są na wierzchołku zaokrąglone i opatrzone otokiem z delikatnych szczecinek. Pozostałe golenie mają boki wierzchołków z gęstymi, drobnymi szczecinkami.
Odwłok ma porośnięte łuskami sternity. Szew między pierwszym a drugim z widocznych sternitów jest prosty. Długość drugiego z widocznych sternitów nie jest mniejsza od łącznej długości dwóch następnych. Samcze genitalia cechują się krótkimi, słabo zesklerotyzowanymi paramerami. Ósmy sternit samicy ma długą i cienką apodemę zakończoną u podstawy małej, rombowatej do owalnej płytki, dla której tworzy ona krótką krawędź nasadową.
Ekologia i występowanie Owady te zasiedlają fynbos, głównie suche stoki z udziałem traw i wilczomleczy. Za dnia oraz w porze suchej bytują w ściółce pod dużymi, krzewiastymi okazami wilczomleczy, często pod Euphorbia mauritanica.
Rodzaj jest endemiczny dla Południowej Afryki w krainie etiopskiej, znany z Prowincji Przylądkowej Północnej oraz Prowincji Przylądkowej Zachodniej.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 2021 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Zoological Journal of the Linnean Society”. Nazwę rodzajową nadano na cześć biologa, Piera Cervelli.
Do rodzaju zalicza się 7 opisanych gatunków: Cervellaea acutifrons Borovec et Meregalli, 2025 Cervellaea coheni Borovec et Meregalli, 2021 Cervellaea griseoscapa Borovec et Meregalli, 2025 Cervellaea oberprieleri Borovec et Meregalli, 2025 Cervellaea prima Borovec et Meregalli, 2025 Cervellaea septentrionalis Borovec et Meregalli, 2026 Cervellaea troetroe Borovec et Meregalli, 2025
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 2021 roku