Henning Karl Adam von Koss (ur. 13 grudnia 1855 w Łętowie (Lantow), zm. 12 kwietnia 1913) – kompozytor, krytyk i redaktor muzyczny, tworzący przede wszystkim pieśni na głos z fortepianem.
Życiorys Urodził się 13 grudnia 1855 w majątku rodziny von Koss. Kształcił się u Theodora Kullaka (1818–1882), niemieckiego pianisty, kompozytora i pedagoga, założyciela berlińskiej Neue Akademie der Tonkunst, jednej z największych prywatnych szkół muzycznych w Niemczech w drugiej połowie XIX wieku. Działał następnie w Berlinie jako kompozytor i krytyk muzyczny; od 1888 był związany z berlińską gazetą Kreuzzeitung jako redaktor i krytyk muzyczny.
Anglojęzyczne kompendium Modern Music and Musicians podaje jako miejsce jego urodzenia Lautow i określa go jako kompozytora pieśni oraz krytyka muzycznego działającego w Berlinie.
Zachował się także jego list z Berlina-Friedenau z 8 kwietnia 1890, skierowany do śpiewaka Eugena Gury. Von Koss prosił w nim o zgodę na dedykowanie mu swoich nowych kompozycji pieśniowych. Chodziło o wydany w tym samym roku w Lipsku cykl König Elf. Fünf Lieder op. 8.
Twórczość Henning von Koss komponował głównie niemiecką pieśń solową z fortepianem. Jego pierwsze znane zbiory ukazywały się od końca lat 70. XIX wieku. Sieben Lieder op. 1 do tekstów Heinricha Heinego wydano w Halle w 1879 roku.
Do jego utworów należały m.in. Zwei Lieder op. 2, Drei Lieder op. 3, König Elf. Fünf Lieder op. 8, Fünf Lieder op. 13, cztery utwory fortepianowe op. 15, Vier Lieder op. 19, Vier Lieder op. 23 oraz późniejsze zbiory pieśni op. 27, 28, 30 i 35.
Fünf Lieder op. 13, wydane w 1892 roku, obejmują pieśni Der Einsame, Erinnerung, Sonnige Tage, Neuer Frühling i Die rothe Rose.
Poza pieśniami komponował także muzykę fortepianową. Jego Vier Klavierstücke op. 15, obejmujące Impromptu, Albumblatt, Elegie i Capriccio, zostały wydane w 1893 roku.
Recepcja Twórczość Henninga von Kossa była wykonywana publicznie za jego życia. 24 maja 1891 podczas pierwszego Volks-Sinfoniekonzert w Kolonii sopranistka Margarethe Surèn wykonała jego Winterlied; koncert prowadził Gustav Hollaender. Utwór znalazł się w programie obok kompozycji m.in. Liszta, Mozarta, Schumanna i Beethovena.
Dokumentacja repertuaru Gürzenich-Orchester wymienia Henninga von Kossa wśród kompozytorów, których utwory pojawiły się w kolońskich programach koncertowych w 1891 roku.
W ogłoszeniu wydawniczym z grudnia 1895 informowano o ponownym zainteresowaniu Winterlied op. 2 oraz zapowiadano wydanie Vier Lieder op. 19.
W wydanym na początku XX wieku opracowaniu historii muzyki Henning von Koss został wymieniony wśród niemieckich kompozytorów, którzy wzbogacili repertuar pieśniarski.
Wybrane kompozycje Sieben Lieder op. 1 (1879) Zwei Lieder op. 2 Drei Lieder op. 3 (1887) König Elf. Fünf Lieder op. 8 (1890) Fünf Lieder op. 13 (1892) Vier Klavierstücke op. 15 (1893) Vier Lieder op. 19 Vier Lieder op. 23 (1896) Lieder für eine Singstimme mit Pianoforte op. 27 (1898) Drei Lieder op. 28 Drei Lieder op. 30 Drei Lieder op. 35 (1908)
Przypisy
Linki zewnętrzne Henning von Koss w International Music Score Library Project Henning von Koss w LiederNet Archive
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Niemieccy krytycy muzyczni Kategoria:Kompozytorzy romantyzmu Kategoria:Urodzeni w 1855 Kategoria:Zmarli w 1913