Prusinowo Wałeckie – wieś w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, w gminie Wałcz.
+Integralne części wsi Prusinowo Wałeckie SIMC Nazwa Rodzaj0531364 Prusinówko część wsi
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Zachodnim Pomorzem oraz Wielkopolską. Przekazy o średniowiecznej metryce wsi są obecnie niepotwierdzone źródłowo lub uznawane za błędne. Wieś na pewno istnieje co najmniej od połowy XVI wieku. Wymieniona w dokumencie zapisanym z 1532 pod nazwą Payschendorff, 1577, 1579 Prusendorp.
Niektórzy historycy podają, że pierwsza wzmianka o Prusinowie zapisana została w 1291. Nie są znane jednak źródła tej informacji. Miejscowość została wymieniona także w brandenburskim Landbuchu w 1337, jednak przez historyków informacja ta jest uznawana za błędną. W 1532 miejscowość była własnością szlachecką w dobrach Tuczno i należała do powiatu wałeckiego Korony Królestwa Polskiego. W 1628 wieś należała do parafii Nakielno.
W 1532 Maciej Tuczyński Wedel nadał synom Janowi, Krzysztofowi i Stanisławowi dobra Tuczno, w tym m.in. Prusinowo. W 1556 właścicielem miejscowości był Krzysztof Tuczyński Wedel z Tuczna, który w 1556 sprzedał wieś z zastrzeżeniem prawa odkupu Maciejowi Smoguleckiemu za 1400 złotych, a w 1557 wydzierżawił mu tę wieś. W 1562 Smogulecki sprzedał Prusinowo z zastrzeżeniem prawa odkupu braciom Puttkamerom: Mikołajowi, Jakubowi – sędziemu pomorskiemu, Wawrzyńcowi i Erazmowi za 4000 srebrnych talarów. W latach 1565–1568 właściciel wsi Mikołaj Puttkamer, starosta ze Szczecinka, odnotowany został jako zalegający z podatkami.
W latach 1584–1585 syn Krzysztofa, Stanisław Tuczyński Wedel, sprzedał wieś w 1584 wraz z jeziorami Derzeń Wielki, Derzeń Mały oraz połową jeziora Nakło za 7000 srebrnych talarów Urszuli, córce zmarłego Jerzego Wedla Frydląckiego. W 1585 została wwiązana w majątek Prusinowo.
Miejscowość odnotowano w historycznych rejestrach podatkowych. W 1577 Jozue Puttkamer zapłacił pobór ze swej części Prusinowa liczacej 18 łanów oraz 4 zagrodników. W 1579 zapłacił on pobór ze swojej części Prusinowa od 18 półśladów, 4 zagrodników, kowala, karczmarza oraz od dwóch pasterzy.
W 1628 wieś Prusinowo należała do parafii Nakielno. W latach 1641 i 1663 wspomniano drewniany kościół. Wieś była wtedy filią parafii w Tucznie. W wyniku I rozbioru Polski w 1772 miejscowość przeszła w posiadanie Prus i znalazła się w zaborze pruskim. W 1944 wieś nosiła nazwę Preussendorf.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa pilskiego.
W miejscowości była stacja kolejowa Prusinowo Wałeckie.
Zabytki Na listę zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa wpisany jest kościół filialny pw. św. Matki Boskiej Różańcowej z 1865, nr rej.: A-698 z 1.10.2010.
Zobacz też Prusinowo
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Bibliografia
Linki zewnętrzne Prusinowo Wałeckie jako Prusinowo w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”