Skorzewo (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Skòrzewò; niem. SkorschewoDr F. Lorentz „Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem” () ().) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Kościerzyna. Leży na Pojezierzu Kaszubskim u południowych krańców Kaszubskiego Parku Krajobrazowego. Ma status sołectwa.
+Integralne części wsi Skorzewo SIMC Nazwa Rodzaj0164687 Młyn-Skorzewo część wsi
Przez Skorzewo przebiega magistrala węglowa Maksymilianowo-Kościerzyna–Gdynia (z przystanku Skorzewo kilka połączeń dziennych z Gdynią i Kościerzyną) i przy drodze wojewódzkiej nr 214. Prowadzi tędy również turystyczny Szlak Kaszubski. Na wschód od miejscowości znajduje się jezioro Długie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego. Siedziba sołectwa o powierzchni 1734,71 ha.
Historia Pierwsze wzmianki o Skorzewie pochodzą z 1284 r., kiedy książę Mściwój II nadał krainę Pisną księżniczce Gertrudzie jako należnej jej dziedzictwo po ojcu Samborze II z Tczewa. W skład tych ziem wchodziła wieś Zkorewo-Skorzewo. W 1466 r. wieś znalazła się w granicach starostwa w Kościerzynie.
Na koniec 1892 r. wieś miała 764 mieszkańców. Dla 721 z nich językiem ojczystym był kaszubski, dla 37 niemiecki a dla 6 polski. Pośród Kaszubów 710 było katolikami, a 11 ewangelikami. Wszyscy Niemcy byli ewangelikami, a Polacy katolikami.
Z kolei oficjalna pruska statystyka z 1910 r. podaje przy łącznej liczbę 901 mieszkańców, (na podstawie deklarowanego języka ojczystego): 827 Kaszubów, 58 Niemców i 16 Polaków.
W 1913 roku karczmę prowadził Ignatz Ehlas (Elas). Właścicielem młyna i majątku ziemskiego był Reinhold Horn. We wsi było też 3 kowali: Theodor Drau, Josef Kroll, Gustav Meier; 3 krawców: August Iling, Franz Scheibe, B. Idrczynski, który zajmował się też ciesielstwem. Drugim cieślą był Johann Pulczynski (Półczyński). Listę zamyka szewc K. Krüger.
II wojna światowa była dla mieszkańców czasem olbrzymich strat i bardzo trudnych wyborów. Hitlerowcy wprowadzili niemiecką listę narodowościową. Jej podpisanie chroniło przed wysiedleniem, jednak mężczyźni byli powoływani do niemieckiego wojska, gdzie duży odsetek z nich (30 - 40%) zginął. Ok. 180 osób (30 rodzin), które odmówiły wpisu na niemiecką listę narodowościową, zostało w nocy z 7 na 8 listopada 1944 r. wywiezione przez Niemców. Mężczyźni trafili na roboty do Rzeszy, kobiety z dziećmi do obozu przesiedleńczego w Potulicach.
Ofiarą terroru hitlerowskiego w Skorzewie padli m.in. 31 letni Franciszek Chrapkowski i 29 letni Franciszek Etmański, zatrzymani przez Niemców wśród tzw. zakładników szymbarskich i rozstrzelani w maju 1944 r.Komisja oddziałowa IPN w Gdańsku dokonała ekspertyzy w sprawie materiałów archiwalnych oraz publikacji naukowych zawierających informacje na temat zbrodni popełnionej w maju 1944 r. przez żandarmów z powiatu kartuskiego na 10 obywatelach polskich w Szymbarku; do śledztwa S 93/02/Zn;
Dopełnieniem tragedii II wojny światowej było wkroczenie do wsi oddziałów radzieckich, dokonujących na masową skalę kradzieży i gwałtów na ludności cywilnej oraz wywózki w głąb ZSRR.
Urodzeni w Skorzewie Franciszek Pepliński – polski chłop, rolnik i rybak, zwany kaszubskim Drzymałą. Antoni Zdrojewski – polski wojskowy, oficer piechoty, artylerii i wojsk spadochronowych, komendant „pionu wojskowego” oraz spadochroniarz Akcji Kontynentalnej.
Zobacz też Fingrowa Huta Gołubie Stężyca Wzgórza Szymbarskie
Przypisy Strona gminy, sołectwa GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()
Kategoria:Skorzewo