Lubiewo (niem. 1942-1945 Lobfelde) – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie tucholskim, w gminie Lubiewo, na wschodnim obrzeżu Borów Tucholskich. Siedziba gminy Lubiewo.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Lubiewo. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.

Przez Lubiewo przebiega 18. południk długości geograficznej wschodniejGąsiorowski Paweł Bogdan: Bydgoski południk [w:] Kalendarz Bydgoski 2006.

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 1055 mieszkańców. Jest drugą co do wielkości miejscowością gminy Lubiewo. Przy Gminnym Ośrodku Kultury (GOK) znajduje się biblioteka. W GOK-u corocznie odbywają się Wojewódzkie Przeglądy Teatrów i Obrzędu Ludowego.

Integralne części wsi +Integralne części wsi Lubiewo SIMC Nazwa Rodzaj0090635 Bociany część wsi1031899 Kaczorowo-Strzyżyny część wsi0090658 Pod Dołsa część wsi0090664 Pod Dury część wsi0090670 Pod Lubiewice część wsi0090687 Podnowiec część wsi

Historia Od listopada 1906 r. do 28 marca 1907 r. (lub dłużej) w miejscowej szkole elementarnej odbył się strajk dzieci przeciwko nauczaniu religii w języku niemieckim. Z uczestników strajku znane są nazwiska następujących dzieci: Ciżmowski, Iwicki, Niemczyk, Mayer, Theusowie, Lubińscy, Rolbieccy. Strajk był elementem znacznie większej akcji biernego oporu wobec pruskich władz szkolnych, która na przełomie 1906 i 1907 r. objęła ponad 460 (!) szkół w prowincji Prusy Zachodnie, czyli przedrozbiorowe Pomorze Gdańskie, Powiśle, ziemię chełmińską i ziemię lubawską oraz część Krajny. Inspiracją dla strajków pomorskich były wcześniejsze działania dzieci w prowincji wielkopolskiej, ze słynnym strajkiem we Wrześni (1901) na czeleL. Burzyńska-Wentland, Strajki szkolne w Prusach Zachodnich w latach 1906−1907, Gdańsk 2009, s. 231..

W czasie II wojny światowej we wsi osiedlano Volksdeutschów przesiedlanych przez władze niemieckie z Besarabii. Stosunek tych ludzi do miejscowej ludności polskiej był na ogół poprawnyZygmunt Iwicki "Lubiewo wczoraj i dziś (1344-2006)", Bernardinum Pelplin 2007. W 1942 roku okupanci niemieccy wprowadzili dla miejscowości nazwę Lobfelde. W roku 1945 wieś ucierpiała na skutek działań wojennych. 29 stycznia została zdobyta przez Rosjan, 1 lutego odbita przez Niemców i ostatecznie zdobyta przez Armię Czerwoną 10/11 lutego 1945 r. We wsi znajduje się parafialny kościół rzymskokatolicki pod wezwaniem św. Mikołaja, niewielki cmentarz oraz zespół szkół. Do 1945 r. przy ul. Hallera 36 znajdował się kościół ewangelicki z charakterystyczną szpiczastą wieżą, spalony w wyniku walk o wieś (II 1945 r.).

Obecny kościół powstał w stylu neoromańskim w latach 1841-1842 z głazów granitowych z użyciem cegły w obramieniu otworów i narożach. W 1861 dobudowano do niego wieżę z wieżyczkami na sygnaturkę. W połowie XX w. gruntownie odnowiony i częściowo przebudowany. Główny ołtarz w stylu neobarokowym pochodzi z drugiej połowy XIX w.Bory Tucholskie. Informacja turystyczna Boczne ołtarze barokowe, rzeźby z XVIII w.

Urodzeni w Lubiewie

Alfons Tomaszewski – polski duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii św. Szczepana w Katowicach-Bogucicach, sędzia prosynodalny, obrońca węzła małżeńskiego, kanonik. Feliks Pieczka – polski geolog, polityk, poseł na Sejm RP, działacz Solidarności. Eryk Żelazny – polski lekkoatleta średniodystansowiec, zawodnik Zawiszy Bydgoszcz.

Przypisy GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT

Kategoria:Lubiewo (województwo kujawsko-pomorskie)