Lubno – wieś w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, w gminie Wałcz

Położenie Położona na Pojezierzu Wałeckim, 9 km na północny zachód od Wałcza, przy południowym krańcu jeziora Kopanik. W okolicy wzniesienia o wysokości do 120 m n.p.m. Na południe duże obszary leśne sięgające po Wałcz.

Integralne części wsi +Integralne części wsi Lubno SIMC Nazwa Rodzaj0531298 Omulno część wsi

Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od końca XIII wieku. Wymieniona w dokumencie zapisanym po łacinie z 1290 Lubele, 1552 Liubno, Libno, Liubno, 1563 Lubno, 1577 Lubna. W okresie III Rzeszy w 1944 używano zgermanizowanej nazwy Lüben.

Okolice miejscowości zasiedlone były jednak wcześniej niż odnotowują to archiwalne, historyczne zapisy. Do jeziora Kopanik przylega grodzisko w kształcie podkowy, składające się z wału o długości ok. 150 m i fosy. Na podstawie badań archeologicznych ustalono, że przez jezioro prowadził drewniany most.

Pierwszy raz wspomniana w 1290 w dokumencie potwierdzającym, że puszcza Trzebicz sięgająca do granic Lubna nadana została Henrykowi von Livenow przez księcia wielkopolskiego Przemysła II.

W 1552 miejscowość leżała w powiecie wałeckim Korony Królestwa Polskiego i była wsią szlachecką. Należała do panów Golczów, przedstawicieli lokalnej szlachty wielkopolskiej. W 1554 Konrad Golcz zapisał swojej żonie Agnieszce 400 grzywien posagu oraz 40 wiana na dworze w Broczu i na połowie pozostałych swoich dóbr. W 1559 Jan, syn zmarłego Konrada Gołcza zwanego Kuną, oraz wdowa po nim Agnieszka zapisali 2000 florenów Katarzynie, siostrze Agnieszki, oraz jej mężowi Aleksandrowi Mokronowskiemu, pochodzacego z Mokronosa w powiecie pyzdrskim, zastawiając za tę sumę swoje części we wsiach Kłębowiec oraz Lubno.

W 1945 był to rejon Wału Pomorskiego, który przełamała I Armia Wojska Polskiego.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Zabytki Na listę zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa wpisane są: kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki filialny pw. Chrystusa Króla, 1875, nr rej.: A-1372 z 4.02.2015 cmentarz kościelny, nr rej.: jw. park pałacowy, 2 poł. XIX, nr rej.: A-1185 z 29.09.1987.

Pomniki przyrody W środku wsi znajdują się 2 pomniki przyrodyUchwała Nr XXX/145/05 Rady Gminy w Wałczu z dnia 24 lutego 2005 r. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2005 r. Nr 88 poz. 1808).: dąb szypułkowy w wieku ok. 120 lat, o obwodzie na wysokości pierśnicy 310 cm, o wysokości 22 m, o rozpiętości korony ok. 16 m, buk zwyczajny w wieku ok. 110 lat, o obwodzie na wysokości pierśnicy 290 cm, o wysokości 19 m, o rozpiętości korony 14 m.

Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT

Bibliografia

Linki zewnętrzne Lubno w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”