W 1552 miejscowość leżała w powiecie wałeckim Korony Królestwa Polskiego i była wsią szlachecką. Należała do panów Golczów, przedstawicieli lokalnej szlachty wielkopolskiej. W 1554 Konrad Golcz zapisał swojej żonie Agnieszce 400 grzywien posagu oraz 40 wiana na dworze w Broczu i na połowie pozostałych swoich dóbr. W 1559 Jan, syn zmarłego Konrada Gołcza zwanego Kuną, oraz wdowa po nim Agnieszka zapisali 2000 florenów Katarzynie, siostrze Agnieszki, oraz jej mężowi Aleksandrowi Mokronowskiemu, pochodzacego z Mokronosa w powiecie pyzdrskim, zastawiając za tę sumę swoje części we wsiach Kłębowiec oraz Lubno.
W 1945 był to rejon Wału Pomorskiego, który przełamała I Armia Wojska Polskiego.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Zabytki Na listę zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa wpisane są: kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki filialny pw. Chrystusa Króla, 1875, nr rej.: A-1372 z 4.02.2015 cmentarz kościelny, nr rej.: jw. park pałacowy, 2 poł. XIX, nr rej.: A-1185 z 29.09.1987.