Mieczysławowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Izbica Kujawska.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mieczysławowo, po jej zniesieniu w gromadzie Brdów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.
Mieczysławowo jest siedzibą sołectwa w gminie Izbica Kujawska, w skład którego wchodzą wsie: Mieczysławowo oraz Śmielnik.
Położenie Mieczysławowo położone jest na Kujawach, w południowej części gminy Izbica Kujawska. Od północy graniczy ze wsią Śmielnik, od zachodu ze wsią Modzerowo, od wschodu z osadą Słubin (w sołectwie Nowa Wieś) oraz wsią Ciepliny, z kolei od południa graniczy ze wsiami Stypin oraz Korzecznik-Szatanowo, obydwie w gminie Babiak. Południowa granica Mieczysławowa stanowi również granicę powiatu włocławskiego z powiatem kolskim, oraz granicę województwa kujawsko-pomorskiego z województwem wielkopolskim.
Obszar wsi, według regionalizacji fizycznogeograficznej, położony jest w megaregionie Pozaalpejska Europa Środkowa, prowincji Niż Środkowoeuropejski, podprowincji Pojezierze Południowobałtyckie, prowincji pojezierze Wielkopolskie, mezoregionie Pojezierze Kujawskie, mikroregionie Pagórki PiotrkowskieInternetowy Atlas Województwa Kujawsko-Pomorskiego, www.atlas.kujawsko-pomorskie.pl.
Historia Obszar wsi był zamieszkany od co najmniej neolitu, o czym świadczy występowanie stanowisk archeologicznych na terenie wsi oraz położone w pobliżu grobowce megalityczne we wsiach Wietrzychowice, Gaj oraz Sarnowo. Na terenie wsi zidentyfikowano, w ramach Archeologicznego Zdjęcia Polski (AZP), następujące stanowiska archeologicznieZałącznik do uchwały Nr XXXVII/339/14 Rady Powiatu we Włocławku z dnia 26 września 2014 r.: Lp.Numer obszaru AZPNumer stanowiska na obszarze AZPNumer stanowiska w miejscowościObiektChronologiaKultura1.53–4506101ślady osadnictwaneolitpucharów lejkowatych2.53–4506202ślady osadnictwaneolitosadaśredniowiecze wczesne faza E - F3.53–4506303ślady osadnictwaneolitpucharów lejkowatych4.53–4506404ślady osadnictwaepoka kamieniaślady osadnictwaepoka brązułużyckaosadapóźne średniowiecze W czasach nowożytnych tereny wsi wchodziły w skład Dóbr izbickich. Początki wsi wiążą się z osiedleniem kolonistów niemieckich w poł. XIX wieku. Od 1855 roku Dobra izbickie były w posiadaniu Marii Słubickiej na Słubicach h. Prus (I) (córki generała Augustyna Słubickiego), które odziedziczyła po swojej matce Łucji Zboińskiej z Ossówki h. Ogończyk. Majątkiem zarządzała wspólnie ze swoim mężem hrabią Mieczysławem Miączyńskim z Miączyna h. Suchekomnaty.
Wieś została założona w roku 1855. Zgodnie z treścią aktu, podpisanego przez pełnomocnika właścicieli, z 14 lipca 1855 r. na terenie Dóbr Izbickich zostaną osiedleni koloniści niemieccy. W drugim akcie, zawartym w roku 1861, właściciele nadali 4 morgi ziemi nauczycielowi ewangelickiemu, w tym 0,5 morgi z przeznaczeniem na cmentarz. W obydwóch tych dokumentach, koloniści zostali także zobowiązani do świadczeń rzeczowych dla proboszcza parafii rzymskokatolickiej w Modzerowie. Pierwszymi osadnikami byli m.in.: Gottlob Schinke, Gottlieb Krieger, Johann Policki, Daniel Matz, Gottlob Litke, Gottfried Liedke, Gottlieb Tonn i Ludwig Nikel. Wieś się rozwijała – w 1885 roku 40 domostw zamieszkiwało 340 mieszkańców, uprawiających 736 mórg ziemi.
Prawdopodobnie od początków osadnictwa istniała we wsi szkoła ewangelicka, potwierdzona w dokumentach z roku 1867. W 1910 roku społeczność Kantoratu w Mieczysławowie zbudowała murowaną szkołę i dom modlitewny (z salą modlitewną i domem nauczyciela). Szkoła została oficjalnie otwarta we wrześniu 1910 r., w święto Michała Archanioła, przez pastora parafii przedeckiej Ferdinanda Karla Buschmann’a i pastora parafii dąbskiej Antoniego Rutkowskiego. Nauczycielem i Kantorem w Mieczysławowie był wtedy Wilhelm Lorenz. Dwukrotnie w roku mszę świętą w Kantoracie odprawiał pastor przedecki, na co dzień mszy przewodniczył miejscowy nauczyciel (kantor), ponadto prowadzono także nauki badania Biblii (tzw. Bibelstunden). W 1925 r. powstała szkoła podstawowa z polskim językiem wykładowym (wcześniej język niemiecki). W 1935 r. nauczycielem i kantorem był Rudolf Weber. Do szkoły uczęszczały zarówno dzieci protestanckie (40 osób) jak i katolickie. Na jesieni 1945 roku ponownie, po przerwie spowodowanej II wojną światową, rozpoczęto naukę w szkole. Szkoła podstawowa istniała do połowy lat 90. XX wieku, w ostatnich latach jako Filia Szkoły Podstawowej nr 1 w Izbicy Kujawskiej, szkołę zlikwidowano w roku 1996.
W roku 1954, zgodnie z reformą podziału administracyjnegoUstawa z dnia 25.09.1954 r. o reformie podziału administracyjnego wsi i powołaniu gromadzkich rad narodowych, Dz.U. 1954 nr 43 poz. 191, Mieczysławowo zostało siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej gromady MieczysławowoDziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu. 1954, nr 20, poz. 100, str. 102, w skład której wchodziły wsie: Mieczysławowo, Modzerowo, Nowa Wieś, Stypin, Szatanowo, Ciepliny oraz Kolonia Ciepliny.
Nazwa Nazwa miejscowości pochodzi od imienia założyciela i właściciela wsi Mieczysława Miączyńskiego. Wieś została założona pod nazwą Mieczysław, w późniejszym okresie używana była nazwa Mieczysławów, głównie wśród ewangelickich mieszkańców wsi (w ten sposób była określana jeszcze w l. 30. XX wieku w opracowaniu dotyczącym parafii ewangelicko-augsburskiej w Przedczu). Ostateczna nazwa wsi Mieczysławowo ukształtowała się w II poł. XIX wieku, głównie wśród katolickich mieszkańców wsi (w ten sposób zapisywano ją m.in. w księgach metrykalnych parafii rzymskokatolickiej w Modzerowiehttp://www.szukajwarchiwach.pl/54/787/0/-/40/skan/full/7s85QBJf_PlVRoC0YyPhSQ, akt nr 3).
W czasie okupacji niemieckiej, podczas II wojny światowej, miejscowość nosiła nazwę Schulzenheim.
Ludność RokLudność1885340199890200251200939201133202226
Sąsiednie wsie Śmielnik, Modzerowo, Korzecznik-Szatanowo, Stypin, Ciepliny, Słubin, Chociszewo
Zobacz też: Mieczysławowo, Mieczysławów Przypisy
Kategoria:Izbica Kujawska (gmina)