Wieś została założona w roku 1855. Zgodnie z treścią aktu, podpisanego przez pełnomocnika właścicieli, z 14 lipca 1855 r. na terenie Dóbr Izbickich zostaną osiedleni koloniści niemieccy. W drugim akcie, zawartym w roku 1861, właściciele nadali 4 morgi ziemi nauczycielowi ewangelickiemu, w tym 0,5 morgi z przeznaczeniem na cmentarz. W obydwóch tych dokumentach, koloniści zostali także zobowiązani do świadczeń rzeczowych dla proboszcza parafii rzymskokatolickiej w Modzerowie. Pierwszymi osadnikami byli m.in.: Gottlob Schinke, Gottlieb Krieger, Johann Policki, Daniel Matz, Gottlob Litke, Gottfried Liedke, Gottlieb Tonn i Ludwig Nikel. Wieś się rozwijała – w 1885 roku 40 domostw zamieszkiwało 340 mieszkańców, uprawiających 736 mórg ziemi.
Prawdopodobnie od początków osadnictwa istniała we wsi szkoła ewangelicka, potwierdzona w dokumentach z roku 1867. W 1910 roku społeczność Kantoratu w Mieczysławowie zbudowała murowaną szkołę i dom modlitewny (z salą modlitewną i domem nauczyciela). Szkoła została oficjalnie otwarta we wrześniu 1910 r., w święto Michała Archanioła, przez pastora parafii przedeckiej Ferdinanda Karla Buschmann’a i pastora parafii dąbskiej Antoniego Rutkowskiego. Nauczycielem i Kantorem w Mieczysławowie był wtedy Wilhelm Lorenz.