Mierzęcin (niem. Martenthin) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Wolin.

Historia Mierzęcin powstał jako dobra rycerskie von Flemingów. Po raz pierwszy wspomniana w 1288 roku.

Od średniowiecza aż do 1900 roku wieś należała do najstarszej mierzęcinskiej linii pomorskiego rodu . W 1511 roku wspomniany był , rycerz zamku mierzęcińskiego. W XVIII wieku jako właściciele byli wspominani , i . W drugiej połowie XVIII wieku właścicielem była rodzina , a w roku 1756 wzmiankowany był . Na początku XIX wieku, w 1804 roku, właścicielem majątku był . W 1849 roku właścicielem był , właściciel folwarku w Zagórzu, a później hrabia . W 1900 roku zmarł ostatni z rodu, pan na Mierzęcinie Felix hrabia .

Po jego śmierci kolejnymi właścicielami Mierzęcina była rodzina von Plötz, której przedstawicielem był . Wzmiankowany był również . W 1910 i 1928 roku właścicielem był . To właśnie Plötzowie, w miejsce spalonego w 1902 roku dworu, wybudowali w latach 1902–1910 w pobliżu jeziora Ostrowo, neobarokowy dwór myśliwski. W tym czasie majątek liczył 798 hektarów gruntów w 1910 roku i 1014,4 hektara gruntów w 1928 roku. Ostatnim przed 1945 rokiem właścicielem Mierzęcina był Bernd von Plötz.

Po 1945 roku miejscowość i dwór stanowiły własność Państwowego Gospodarstwa Rolnego. W latach 1946–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego. W 2007 roku do Mierzęcin przyłączono osadę ReczRozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 grudnia 2006 r. (, s. 12046), która jest obecnie jej częścią.

Pałacyk myśliwski left|200px|thumb|Odrestaurowany dwór myśliwski We wsi, na brzegu jeziora Ostrowo znajduje się neobarokowy dwór myśliwski zbudowany w latach 1902–1910 przez rodzinę von Plötz, w miejsce spalonego w 1902 roku dworu. Pałacyk ma powierzchnę 490 m². Dwór otoczony jest parkiem leśnym. Architektem i budowniczym dworu był Hans Wietengel z Wolina. Zachowane wokół dworu żywopłoty grabowe, dęby, kasztanowce, wiązy i lipy, to pozostałości po XVIII- wiecznym ogrodzie w stylu francuskim.

Jest to budynek parterowy z użytkowym poddaszem, założony na rzucie prostokąta, kryty dachem mansardowym. Wejście do budynku poprzedzone jest trzyosiowym ryzalitem zwieńczonym trójkątnym tympanonem. Po 1945 roku budynek był wykorzystywany na mieszkania pracowników PGR. Od 1991 roku dwór należy do prywatnego właściciela, który przeprowadził kompleksową modernizację. Obecnie dwór wraz z parkiem pozostaje w prywatnych rękach i są dostępne tylko z zewnątrz.

Przypisy

Kategoria:Wolin (gmina)