Mierzęcin (niem. Martenthin) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Wolin.

Historia Mierzęcin powstał jako dobra rycerskie von Flemingów. Po raz pierwszy wspomniana w 1288 roku.

Od średniowiecza aż do 1900 roku wieś należała do najstarszej mierzęcinskiej linii pomorskiego rodu . W 1511 roku wspomniany był , rycerz zamku mierzęcińskiego. W XVIII wieku jako właściciele byli wspominani , i . W drugiej połowie XVIII wieku właścicielem była rodzina , a w roku 1756 wzmiankowany był . Na początku XIX wieku, w 1804 roku, właścicielem majątku był . W 1849 roku właścicielem był , właściciel folwarku w Zagórzu, a później hrabia . W 1900 roku zmarł ostatni z rodu, pan na Mierzęcinie Felix hrabia .

Po jego śmierci kolejnymi właścicielami Mierzęcina była rodzina von Plötz, której przedstawicielem był . Wzmiankowany był również . W 1910 i 1928 roku właścicielem był . To właśnie Plötzowie, w miejsce spalonego w 1902 roku dworu, wybudowali w latach 1902–1910 w pobliżu jeziora Ostrowo, neobarokowy dwór myśliwski. W tym czasie majątek liczył 798 hektarów gruntów w 1910 roku i 1014,4 hektara gruntów w 1928 roku. Ostatnim przed 1945 rokiem właścicielem Mierzęcina był Bernd von Plötz.