Reprezentacja Nigerii w piłce nożnej mężczyzn – zespół biorący udział w imieniu Nigerii w zawodach piłkarskich. Jest jedną z najbardziej utytułowanych drużyn narodowych w Afryce. Sześciokrotnie startowała w mistrzostwach świata (1994, 1998, 2002, 2010, 2014, 2018), trzykrotnie osiągając drugą rundę, trzy razy triumfowała w rozgrywkach o Puchar Narodów Afryki, ma na swoim koncie liczne sukcesy w futbolu juniorskim i młodzieżowym, a w 1996 roku – jako pierwsza drużyna z Czarnego Kontynentu – zdobyła złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich. Obecnie selekcjonerem kadry Nigerii jest Jose Peseiro.

Historia Jeszcze w latach 80. futbol nigeryjski znajdował się w stanie postępującej degrengolady. Słabe wyniki reprezentacji w kwalifikacjach do kolejnych Mundiali były pochodną zawieszenia rozgrywek ligowych, które spowodowało masowy wyjazd piłkarzy za granicę, a także biedy i terroru politycznego panującego w kraju. Znacznie lepiej reprezentacja radziła sobie w rozgrywkach o PNA – w latach 1976–1978 reprezentacja dwa razy z rzędu zdobyła trzecie miejsce, w 1980 wywalczyła mistrzostwo a w 1984 i 1988 drugie miejsce. W 1989 roku misji zreformowania piłkarstwa w Nigerii podjął się Efiom Okon, nowy prezes związku. Przyciągnął on sponsorów, którzy zapewnili ciągłość finansowania klubów i federacji, oraz doprowadził do wskrzeszenia ligi. W latach 1988–1992 reprezentacja trzykrotnie stawała na podium w Pucharze Narodów Afryki (była dwa razy druga i raz trzecia), a w 1994 zdobyła mistrzostwo kontynentu.

Dwa lata później Nigeryjczycy prowadzeni przez Holendra Jo Bonfrère w Atlancie wywalczyli olimpijskie złoto. Już wkrótce wielu piłkarzy z tamtej drużyny – Uche Okechukwu, Emmanuel Amunike, Augustine Okocha, Victor Ikpeba, Daniel Amokachi, Sunday Oliseh, Nwankwo Kanu, Taribo West, Tijjani Babangida, czy Celestine Babayaro – trafiło do najlepszych drużyn europejskich.

Od 1994 roku Nigeria czterokrotnie brała udział w turnieju o mistrzostwo świata. Mimo iż w 1994 i 1998 roku zaliczani byli do faworytów imprezy, to zawsze odpadali w drugiej rundzie. W Stanach Zjednoczonych przegrali z Włochami, a we Francji wysoko ulegli Duńczykom.

Z kolei w 1995 roku ekipa nigeryjska wystąpiła w rozgrywkach o Puchar Króla Fahda. Zajęła w nich czwarte miejsce po porażce z Meksykiem po rzutach karnych 4:5 w meczu o trzecie miejsce. Kolejny raz (tym razem pod nazwą Puchar Konfederacji) Nigeria brała w nich udział w 2013 roku. Na turnieju rozgrywanym w Brazylii nie przebrnęła jednak przez fazę grupową.

Na początku XXI wieku Nigeryjczycy nadal utrzymują się w afrykańskiej czołówce. W ostatnich siedmiu zawodach o tytuł najlepszej drużyny Afryki swój udział kończyli zazwyczaj na drugim lub trzecim miejscu (z wyjątkiem lat 2008 – ćwierćfinał i 2013 kiedy to zdobyli mistrzostwo kontynentu). Znacznie słabiej zespół prezentuje się na światowym czempionacie. W 2002 roku Nigeria zajęła ostatnie miejsce w grupie, w cztery lata później w ogóle nie awansowała do mistrzostw świata, dając się niespodziewanie wyprzedzić Angoli. Mundial 2010 w RPA Nigeryjczycy również (tak jak osiem lat wcześniej) zakończyli na fazie grupowej. Cztery lata później w Brazylii wyszli z grupy i dotarli do 1/8 finału. W tej fazie jednak ulegli 0:2 Francji. Na mundialu 2018 w Rosji grali w grupie D razem z Argentyną, Chorwacją oraz Islandią. Po porażce 0:2 w meczu z Chorwatami przyszło zwycięstwo 2:0 z Islandią oraz porażka 1:2 z Argentyną, skutkująca ostatecznie odpadnięciem Nigeryjczyków z mistrzostw.

O sile obecnej drużyny decyduje już nowe pokolenie zawodników. W bramce godnym następcą Rufaia okazał się 24-letni Vincent Enyeama, w mistrzu Niemiec sezonu 2008/2009, VfL Wolfsburg występuje młody napastnik Obafemi Martins, a w Szachtarze Donieck Julius Aghahowa. Linią obrony dyrygują Joseph Yobo z Evertonu oraz 23-letni Chidi Odiah, w 2005 roku zdobywca Pucharu UEFA z CSKA Moskwa. Z generacji mistrzów olimpijskich pewne miejsce w drużynie mają tylko Kanu i Babayaro.

Obecnie drużyna Nigerii zajmuje według rankingu FIFA 39 miejsce, a na czarnym kontynencie i w federacji CAF 6 miejsce.

Nigeria od dawna uchodzi za jedną z najlepszych drużyn młodzieżowych w Afryce. W 1985 roku zespół juniorów zdobył mistrzostwo świata U-16, dwa lata później na tym samym turnieju przegrał w finale z ZSRR, a w 1993 triumfował w mistrzostwach świata U-17. Drużyna U-21 w 1989 i 2005 roku wywalczyła wicemistrzostwo świata. Ponadto czterokrotnie zdobywała tytuł najlepszej reprezentacji w swojej kategorii wiekowej w Afryce.

Udział w międzynarodowych turniejach

Igrzyska Olimpijskie Udział w igrzyskach olimpijskichRokKwalifikacjeWynik 1960 Nie zakwalifikowała się 1964 1968 AwansFaza grupowa 1972 Nie zakwalifikowała się 1976 Zrezygnowała z udziału 1980 AwansFaza grupowa 1984 Nie zakwalifikowała się 1988 AwansFaza grupowa 1992 Nie zakwalifikowała się 1996 AwansMistrzostwo 2000 AwansĆwierćfinał 2004 Nie zakwalifikowała się 2008 AwansII miejsce 2012 Nie zakwalifikowała się 2016 AwansIII miejsce 2020 Nie zakwalifikowała się 2024 2028

Mistrzostwa świata Udział w mistrzostwach świataRokKwalifikacjeWynik 1962 Nie zakwalifikowała się 1966 Zrezygnowała z udziału 1970 Nie zakwalifikowała się 1974 1978 1982 1986 1990 1994 Awans1/8 finału 1998 Awans1/8 finału 2002 AwansFaza grupowa 2006 Nie zakwalifikowała się 2010 AwansFaza grupowa 2014 Awans1/8 finału 2018 AwansFaza grupowa 2022 Nie zakwalifikowała się 2026

Puchar Narodów Afryki 1957–1959 – Nie brała udziału (była kolonią brytyjską) 1962 – Wycofała się z eliminacji 1963 – Faza grupowa 1965 – Nie brała udziału 1968 – Nie zakwalifikowała się 1970 – Wycofała się z eliminacji 1972–1974 – Nie zakwalifikowała się 1976 – III miejsce 1978 – III miejsce 1980 – Mistrzostwo 1982 – Faza grupowa 1984 – II miejsce 1986 – Nie zakwalifikowała się 1988 – II miejsce 1990 – II miejsce 1992 – III miejsce 1994 – Mistrzostwo 1996 – Wycofała się z udziału z turnieju 1998 – DyskwalifikacjaKara za odmowę udziału w turnieju w 1996. 2000 – II miejsce 2002 – III miejsce 2004 – III miejsce 2006 – III miejsce 2008 – Ćwierćfinał 2010 – III miejsce 2012 – Nie zakwalifikowała się 2013 – Mistrzostwo 2015–2017 – Nie zakwalifikowała się 2019 – III miejsce 2021 – 1/8 finału 2023 – II miejsce 2025 - III miejsce

Selekcjonerzy 1989-1990 – Manfred Höner 1990-1991 – Broderick Imasen 1991-1994 – Clemens Westerhof 1994-1995 – Shaibu Amodu 1995 – Carlos Alberto Torres 1995-1996 – Jo Bonfrère 1996-1997 – Shaibu Amodu 1997 – Philippe Troussier 1997 – Monday Sinclair i James Peters 1997 – Jo Bonfrère 1997-1998 – Velibor Milutinović 1998-1999 – Thijs Libregts 1999-2001 – Jo Bonfrère 2001-2002 – Shaibu Amodu 2002 – Festus Adegboye Onigbinde 2002-2005 – Christian Chukwu 2005-2007 – Augustine Eguavoen 2007-2008 – Berti Vogts 2008-2010 – Shaibu Amodu 2010 – Lars Lagerbäck 2010 – Augustine Eguavoen 2010-2011 – Samson Siasia 2011-2014 – Stephen Keshi 2014-2015 – Shaibu Amodu 2015-2016- Sunday Oliseh 2016-2018 – Salisu Yusuf 2018-2021 – Gernot Rohr 2021-2022 – Augustine Eguavoen 2022-2024 – José Peseiro

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne

Oficjalna witryna związku RSSSF – archiwum wyników 1955- RSSSF – archiwum zawodników z największą liczbą goli Planet World Cup – archiwum wyników w mistrzostwach świata Planet World Cup – archiwum wyników w eliminacjach do mistrzostw świata Planet World Cup – składy Nigerii na Mundialach 1994 i 1998