thumb|Grobowiec marabuta w południowym Maroku Marabut (arab. مَربوط marbūṭ) lub murabit (arab. مُرابِط murābiṭ) dosł. 'ten, który przebywa w ribacie' – przywódca duchowy lub nauczyciel religii, termin charakterystyczny dla Afryki Północno-Zachodniej: Algierii, Maroka, Mauretanii, Mali, Sahary Zachodniej, Senegalu i Tunezji.
Znaczenie i funkcja marabuta zależą od nurtu islamu i lokalnych tradycji religijnych.
W sufickich tradycjach termin marabut ma podwójne znaczenie:
odnosi się do przywódcy duchowego obdarzonego szczególną czcią przez społeczność. Często uznawany jest za świętego (arab. ولي wali), niekiedy za uzdrowiciela posiadającego nadprzyrodzoną moc. oznacza również grobowiec osoby świętej, stanowiący cel pielgrzymek.
Niekiedy marabutami są także kobiety i zajmują się one zazwyczaj przewidywaniem przyszłości, interpretacją snów, są także aktywne politycznie.
Islam sunnicki, który dominuje w Afryce Północno-Zachodniej, odrzuca kult świętych i pielgrzymowanie do ich grobów, jako sprzeczne z zasadami monoteizmu; traktuje je jako innowację (arab. بدعة bidʿa) i bałwochwalstwo (arab. شِرْك szirk).
W tradycyjnych wspólnotach sunnickich murabit to osoba uczona w islamie nauczyciel religii, który uczy recytacji Koranu, a także zasad islamu oraz nauk płynących z hadisów. Murabit często pełni również funkcję imama, a jeśli zna na pamięć Koran, może być dodatkowo nazywany hafizem.
Przypisy
Kategoria:Sufizm