mały|Grób Zygmunta Broniarka na cmentarzu Wolskim Zygmunt Marian Broniarek (ur. 27 sierpnia 1925 w Warszawie, zm. 16 marca 2012 tamże) – polski publicysta, felietonista i dziennikarz. Poliglota, władał ośmioma językami.

Życiorys Wychował się na warszawskiej Pradze, mieszkał przy ul. Środkowej 13. Absolwent VIII Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Władysława IV na warszawskiej Pradze (maturę zdał na tajnych kompletach w 1944). Po wojnie, w latach 1945–1948, studiował w Szkole Głównej Planowania i Statystyki (SGPiS) w Warszawie.

W 1944 stenograf i depeszowiec „Życia Warszawy”. W latach 1945–1948 depeszowiec w Agencji Prasowo-Informacyjnej i w „Wieczorze Warszawy”. W latach 1949–1950 publicysta zagraniczny „Rzeczpospolitej”. Od 1950 pracował jako korespondent „Trybuny Ludu”. Był dwukrotnie jej stałym korespondentem akredytowanym przy Białym Domu w Waszyngtonie, w latach 1960–1967 i 1985–1990 oraz dwukrotnie – przy Hotelu Matignon (siedzibie premiera Francji) w Paryżu. Był także stałym korespondentem w Sztokholmie, obejmującym swą działalnością całą Skandynawię.

W 1956 roku wstąpił do PZPR. W 1983 został wiceprezesem Klubu Publicystyki Międzynarodowej Stowarzyszenia Dziennikarzy PRLPowstał Klubu Publicystyki Międzynarodowej SD PRL, „Rzeczpospolita”, nr 44, 22 lutego 1983, s. 2..

W 1984 Stefan Kisielewski umieścił go na tzw. „Liście Kisiela”. Przed 1989 razem z Karolem Szyndzielorzem był stałym komentatorem spraw związanych z polityką zagraniczną w polskiej telewizji. Po roku 1989 pisał regularnie do wielu czasopism: był między innymi stałym felietonistą tygodnika „Rynki Zagraniczne”, jego teksty publikował naczelny organ OPZZ: Nowy Tygodnik Popularny oraz pismo społeczno-samorządowe „Mieszkaniec”, na łamach którego pisał Światowe uwagi chłopaka z Pragi.

Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy-Podróżników „Globtroter”.

Wystąpił w serialu TV „Gwiazdy tamtych lat” (1993–1994)Filmografia w serwisie FilmWeb..

Zmarł 16 marca 2012, w warszawskim Wojskowym Instytucie Medycznym. 29 marca 2012 został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Wolskim.

Publikacje Jest autorem wielu książek, w tym m.in.: Amerykańska zaraza nad Koreą, Wyd. „Książka i Wiedza”, Warszawa 1952 Od Hudsonu do Missisipi, Wyd. MON, Warszawa 1956 Gorące dni Manhattanu, Wyd. „Książka i Wiedza”, Warszawa 1961 Szczeble do Białego Domu, Wyd. „Książka i Wiedza”, Warszawa 1966 Walka o Pałac Elizejski, Wyd. MON, Warszawa 1974 Kto się boi rewolucji? (z Romanem Samselem), Wyd. „Książka i Wiedza”, Warszawa 1975 Angola zrodzona w walce, Wyd. MON, Warszawa 1977 Jak się nauczyłem sześciu języków, Wyd. Wiedza Powszechna, Warszawa 1977 Od Kissingera do Brzezińskiego, Wyd. MON, Warszawa 1980, . Źródła spirali zbrojeń (z Andrzejem Karkoszką), Wyd. MON, Warszawa 1985, . Tajemnice nagrody Nobla, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1987, . Ronald Reagan w Białym Domu, Wyd. MON, Warszawa 1989, . Jak się nauczyłem ośmiu języków, Wyd. Dziennikarska Sp. Pracy „Unia Press”, Warszawa 1991 Biały Dom i jego prezydenci, Wyd. BGW, Warszawa 1992, . Wesoła spowiedź, Polski Dom Wydawniczy, Warszawa 1993, . 365 dni z angielskim, Wyd. „Hubertus”, Warszawa 1994, . Sekrety korespondenta zagranicznego, Oficyna Wydawnicza Szczepan Szymański, Warszawa 1994, . Książę Karol w Polsce, Wyd. „Łuk”, Białystok 1994, . Okiem światowca... lekko przymrużonym, Wyd. „Cracovia”, Kraków 2000, . Plotki. Płotki i Grube Ryby. Kronika towarzyska Warszawy rok 2001, Wyd. „Projekt”, Warszawa 2002, . Broniarek uczy języków – 365 dni z angielskim, Wyd. Adam Marszałek, Toruń 2002, . Kulisy polityki, Wyd. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 2003, . Papież Pius X, syn Polaka, a „Pasja” Mela Gibsona, Wyd. Adam Marszałek, Toruń 2004, . Broniarek o sobie, inni o Broniarku, Wyd. Adam Marszałek, Warszawa 2005, .

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2001). Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (PRL) Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Infanta Henryka (Portugalia, 1976) Złoty Medal „Labor Omnia Vincit” Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego Złota odznaka „Za zasługi dla dziennikarstwa” (1985)Kronika, „Prasa Polska”, nr 2, 1 lutego 1986, s. 58. Nagroda im. Bolesława Prusa I stopnia (1984) Nagroda indywidualna RSW „Prasa-Książka-Ruch” (1984)Lista nagród indywidualnych i zespołowych RSW, „Rzeczpospolita”, nr 172, 20 lipca 1984, s. 2. Złoty Ekran (1984) Wiktor – Nagroda Akademii Telewizyjnej (nagroda publiczności, 1985)

Przypisy

Bibliografia Joanna Marszałek-Kawa (red.) Broniarek o sobie, inni o Broniarku (Autobiografia), Wyd. Adam Marszałek, Warszawa 2005, .

Linki zewnętrzne

Dziesięć zasad Zygmunta Broniarka

Kategoria:Absolwenci VIII Liceum Ogólnokształcącego im. króla Władysława IV w Warszawie Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z TVP Kategoria:Pochowani na cmentarzu Wolskim w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Infanta Henryka Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Polscy felietoniści Kategoria:Polscy reportażyści Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 2012