Rozesłanie (; gr. ; , ) – obrzęd liturgiczny w kościołach chrześcijańskich, występujący pod koniec nabożeństwa.
Kościół rzymskokatolicki
W Kościele rzymskokatolickim rozesłanie jest częścią Mszy Świętej. W zwyczajnej formie rytu rzymskiego następuje po błogosławieństwie końcowym i jest ostatnim elementem liturgii (po rozesłaniu kapłan i usługujący odchodzą do zakrystii), natomiast w formie nadzwyczajnej poprzedza błogosławieństwo, a po nim następuje jeszcze Ostatnia Ewangelia.
Nadzwyczajna forma rytu rzymskiego(Missale Romanum 1962) Zwyczajna forma rytu rzymskiego(Missale Romanum 2002/2008) Kapłan: Dominus vobiscum. Kapłan: Dominus vobiscum. Kapłan: Pan z wami. Wierni: Et cum spiritu tuo. Wierni: Et cum spiritu tuo. Wierni: I z duchem twoim. Diakon lub kapłan: Ite, missa est. lub: Benedicamus Domino. Wierni: Deo gratias. Kapłan (cicho): Placeat tibi, sancta Trinitas, obsequium servitutis meae: et praesta, ut sacrificium quod oculis tuae maiestatis indignus obtuli, tibi sit acceptabile, mihique, et omnibus pro quibus illud obtuli, sit te miserante propitiabile. Per Christum Dominum nostrum. Amen. brak Kapłan: Benedicat vos omnipotens Deus, Pater, et Filius (+), et Spiritus Sanctus. Kapłan: Benedicat vos omnipotens Deus, Pater, et Filius (+), et Spiritus Sanctus. Kapłan: Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, Ojciec i Syn (+), i Duch Święty. Wierni: Amen. Wierni: Amen. Wierni: Amen. Diakon lub kapłan: Ite, missa est.lub: Ite, ad Evangelium Domini annuntiandum.lub: Ite in pace, glorificando vita vestra Dominum.lub: Ite in pace. Diakon lub kapłan: Idźcie, Ofiara spełniona.lub: Idźcie, by głosić Ewangelię Pańską.lub: Idźcie w pokoju, chwaląc waszym życiem Pana.lub: Idźcie w pokoju. Wierni: Deo gratias. Wierni: Bogu niech będą dzięki.
W Mszale rzymskim dla diecezji polskich formułę Ite, missa est przetłumaczono jako Idźcie w pokoju Chrystusa, zaś we wcześniej obowiązującym wydaniu studyjnym z 1979 roku jako Idźcie, Ofiara spełniona. Rubryki nie przewidują stosowania innych formuł rozesłania niż podane w mszale.
Formułę rozesłania wypowiada diakon, a w razie jego nieobecności – celebrans.
Od Wigilii paschalnej do 2. niedzieli wielkanocnej (Niedzieli Białej) oraz w uroczystość Zesłania Ducha Świętego do formuły rozesłania oraz odpowiedzi wiernych dodaje się podwójną aklamację Alleluja.
Jeżeli po liturgii następuje inne nabożeństwo, opuszcza się obrzędy zakończenia, a zatem i rozesłanie.
W formie nadzwyczajnej rytu rzymskiego jako formułę rozesłania stosuje się Ite, missa est; jedynie gdy po mszy następuje np. procesja, mówi się Benedicamus Domino. Przed zmianami z 1960 roku we mszach, w których odmawia się hymn Gloria in excelsis Deo, jako formułę rozesłania stosowało się Ite, missa est, zaś w pozostałych mszach, a także, gdy po mszy następuje procesja, mówiło się Benedicamus Domino. We mszach za zmarłych (Requiem) zamiast rozesłania odmawia się Requiescant in pace (Niech odpoczywają w pokoju). Wierni odpowiadają: Amen, a końcowe błogosławieństwo opuszcza się i od razu następuje Ostatnia Ewangelia.
Cerkiew prawosławna
Każde nabożeństwo prawosławne kończy się rozesłaniem (otpustem), oznaczającym, że wierni mogą już opuścić cerkiew. Porządek rozesłania jest następującyKonstanty Bondaruk, O nabożeństwie prawosławnym, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2020, , str. 172-173:
Wyróżnia się przy tym małe i wielkie rozesłanie. Małe rozesłanie pozbawione jest wezwania świętych i wygłaszane jest na koniec godzin liturgicznych, powieczerza, połunoszcznicy i małej wieczerni. Wielkie rozesłanie kończy zaś wieczernię, jutrznię lub Boską Liturgię. Dodatkowo istnieją szczególne rozesłania wygłaszane podczas świąt.
Przypisy
Kategoria:Obrzędy końcowe Kategoria:Liturgia prawosławna