Modrosójka czarnogłowa (Cyanocitta stelleri) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae), występujący w zachodniej części Ameryki Północnej, blisko spokrewniony z modrosójką błękitną (Cyanocitta cristata) spotykaną na pozostałej części kontynentu, mający czarną górną część ciała wraz z głową.
Systematyka Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia 13 podgatunków Cyanocitta stelleri: C. s. stelleri (J.F. Gmelin, 1788) – modrosójka czarnogłowa – południowa Alaska i wybrzeża zachodniej Kanady do północno-zachodniego Oregonu. C. s. carlottae Osgood, 1901 – Wyspy Królowej Charlotty. C. s. frontalis (Ridgway, 1873) – środkowy Oregon, wschodnia Kalifornia do zachodnio-środkowej Nevady. C. s. carbonacea Grinnell, 1900 – wybrzeża zachodnio-środkowej Kalifornii. C. s. annectens (S.F. Baird, 1874) – środkowa Kolumbia Brytyjska do południowo-wschodniej Alberty oraz na południe po północno-wschodni Oregon i północno-zachodni Wyoming. C. s. macrolopha S.F. Baird, 1854 – wschodnia Nevada do południowo-zachodniej Dakoty Południowej i północnego Meksyku. C. s. diademata (Bonaparte, 1850) – modrosójka diademowa – północno-zachodni Meksyk. C. s. phillipsi Browning, 1993 – głównie San Luis Potosí (środkowy Meksyk). C. s. coronata (Swainson, 1827) – modrosójka aztecka – południowo-zachodni, środkowo-wschodni i południowy Meksyk oraz zachodnia Gwatemala i Salwador. C. s. purpurea Aldrich, 1944 – Michoacán. C. s. azteca Ridgway, 1899 – południowo-środkowy Meksyk. C. s. restricta A.R. Phillips, 1966 – Oaxaca. C. s. suavis W. Miller & Griscom, 1925 – Nikaragua i Honduras. Autorzy Handbook of the Birds of the World dodatkowo wyróżniają trzy podgatunki: C. s. teotepecensis R.T. Moore, 1954 – góry środkowego i południowego Guerrero (południowy Meksyk). C. s. ridgwayi W. Miller & Griscom, 1925 – wyżyny stanu Chiapas (południowo-wschodni Meksyk) i przyległy obszar w Gwatemali. C. s. lazula van Rossem, 1928 – północny Salwador i południowo-zachodni Honduras.
Morfologia Długość ciała 30–34 cm; masa ciała 100–142 g.
Modrosójka czarnogłowa odróżnia się znacznie w zależności od terenu zamieszkiwania. Generalnie czarno-brązowa głowa u ptaków północnego regionu, przechodząca w odcień niebieskawego koloru im bardziej na południe. W odróżnieniu od modrosójki błękitnej ma bardziej wydłużony dziób i dłuższe nogi oraz większy czub. Głowa jest czarnawo-brązowa z jasnymi niebieskimi pręgami na przodzie. To ciemne upierzenie zmienia się na wysokości piersi w srebrnawo-niebieskie. Skrzydła i ogon są w kolorze niebieskim.
Zasięg występowania Zamieszkuje prawie całą zachodnią część Ameryki Północnej, od Alaski na północy do rejonu Ameryki Środkowej na południu oraz na wschód do południowo-zachodniego Teksasu.
Ekologia i zachowanie Biotop Zamieszkuje głównie w lasach iglastych oraz mieszanych niezbyt mocno zagęszczonych.
Pożywienie Pożywienie znajduje na ziemi i na drzewach w postaci nasion, orzechów, jagód i innych owoców. Czasami małe bezkręgowce, jaja i pisklęta stanowią dodatkowe pożywienie w różnym okresie roku.
Rozród Gniazdo buduje zazwyczaj w igliwiu drzew iglastych lub też w szczelinach tych drzew. Składa 2–6 jaj.
Status zagrożenia IUCN uznaje modrosójkę czarnogłową za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Organizacja Partners in Flight szacuje liczebność populacji lęgowej na około 3 miliony osobników. Trend liczebności populacji oceniany jest jako spadkowy.
Znaczenie w kulturze człowieka Ptak ten jest symbolem kanadyjskiej prowincji Kolumbia Brytyjska.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Krukowate Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Friedricha Gmelina Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1788 roku