coronata (Swainson, 1827) – modrosójka aztecka – południowo-zachodni, środkowo-wschodni i południowy Meksyk oraz zachodnia Gwatemala i Salwador. C. s. purpurea Aldrich, 1944 – Michoacán. C. s. azteca Ridgway, 1899 – południowo-środkowy Meksyk. C. s. restricta A.R. Phillips, 1966 – Oaxaca. C. s. suavis W. Miller & Griscom, 1925 – Nikaragua i Honduras. Autorzy Handbook of the Birds of the World dodatkowo wyróżniają trzy podgatunki: C. s. teotepecensis R.T. Moore, 1954 – góry środkowego i południowego Guerrero (południowy Meksyk). C. s. ridgwayi W. Miller & Griscom, 1925 – wyżyny stanu Chiapas (południowo-wschodni Meksyk) i przyległy obszar w Gwatemali. C. s. lazula van Rossem, 1928 – północny Salwador i południowo-zachodni Honduras.
Morfologia Długość ciała 30–34 cm; masa ciała 100–142 g.
Modrosójka czarnogłowa odróżnia się znacznie w zależności od terenu zamieszkiwania. Generalnie czarno-brązowa głowa u ptaków północnego regionu, przechodząca w odcień niebieskawego koloru im bardziej na południe. W odróżnieniu od modrosójki błękitnej ma bardziej wydłużony dziób i dłuższe nogi oraz większy czub. Głowa jest czarnawo-brązowa z jasnymi niebieskimi pręgami na przodzie. To ciemne upierzenie zmienia się na wysokości piersi w srebrnawo-niebieskie.