Andrzej Kopiczyński (ur. 15 kwietnia 1934 w Międzyrzecu Podlaskim, zm. 12 października 2016 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i prezenter telewizyjny. Występował m.in. jako tytułowy bohater w serialach Czterdziestolatek i Czterdziestolatek. 20 lat później.

Życiorys thumb|left|Andrzej Kopiczyński (2011) Syn Heleny i Konstantego Kopiczyńskich. Przed rozpoczęciem studiów mieszkał we Wrocławiu. Wykształcenie zdobył na Wydziale Aktorskim łódzkiej PWST, którą ukończył w 1958.

Zadebiutował na ekranie w pełnym metrażu w 1957, w filmie Jerzego Kawalerowicza Prawdziwy koniec wielkiej wojny. W latach 1958–1960 występował w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie. W latach 1960–1961 był aktorem Teatru Współczesnego w Bydgoszczy, 1961–1962 Teatru Dramatycznego, 1962–1963 Teatru Bałtyckiego w Koszalinie, a od 1963 do 1970 Teatru Dramatycznego w Szczecinie. Od 1970 aktor występował na scenach teatrów warszawskich. W latach 1970–1979 był aktorem Teatru Narodowego, 1979–1982 Teatru Rozmaitości, 1982–1986 Teatru Na Woli, a od 1986 występował w Teatrze Kwadrat.

Początkowe zamiary aktora skłaniające się ku sztuce dramatycznej radykalnie zmieniły się po roli inż. Stefana Karwowskiego w serialu Jerzego Gruzy Czterdziestolatek (1974–1977). Od tamtego czasu Kopiczyński, wcześniej znany z roli Mikołaja Kopernika w serialu Kopernik, wyprodukowanym dla uczczenia pięćsetlecia urodzin astronoma, był kojarzony wyłącznie z postacią inż. Karwowskiego. Do dziś pozostał on dla wielbicieli właśnie inż. Stefanem Karwowskim. Wielką popularność serialu i ogólny aplauz publiczności po latach nakłonił realizatorów do przypomnienia go widzom. Nowy inż. Karwowski ujawnił się w 1993 w serialu 40-latek. 20 lat później. Na fali popularności obu serii Czterdziestolatka zaangażowano aktorów serialu do różnych produkcji pochodnych, takich jak reklamy. Aktor zagrał w reklamie grzejników, proszku do prania Pollena 2000 oraz Kas Oszczędnościowo Kredytowych. Również za role w Czterdziestolatku i filmie będącym nieodłączną częścią serialu – Motylem jestem czyli romans 40-latka – aktor został obsypany nagrodami, m.in. Nagrodą Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji (zespołowo, 1976), Nagrodą „Srebrny Gwóźdź Sezonu” (w plebiscycie popularności „Kuriera Polskiego"; 1976), Nagrodą za pierwszoplanową rolę męską na gdyńskim (do 1986 gdańskim) Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych (1976), Nagrodą Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji indywidualną I stopnia za II część filmu (1978).

W 1995 przez krótki okres prowadził teleturniej Koło Fortuny nadawany w TVP2. W 2000 r. jego wizerunek wykorzystano w kampanii reklamowej firmy OknoRes. Podkarpacka Fabryka Okien.

Podczas kariery wcielił się w ponad 160 postaci teatralnych i filmowych.

Życie prywatne

Czterokrotnie żonaty z aktorkami: Kaliną Pieńkiewicz, Marią Chwalibóg, następnie Ewą Żukowską (córka Katarzyna), a później z Moniką Dzienisiewicz-Olbrychską.

W 2014 r. zdiagnozowano u aktora chorobę Alzheimera. Zmarł 12 października 2016 r. w Warszawie, pochowany 19 października 2016 r. na cmentarzu Powązkowskim.

Filmografia 1957: Prawdziwy koniec wielkiej wojny 1958: Zadzwońcie do mojej żony – marynarz w gospodzie w Zatoce Szczęścia 1964: Zakochani są między nami – mężczyzna, który poderwał dziewczynę konferansjerowi 1964: Obok prawdy – Wojtek Łopot 1964: Koniec naszego świata – kapo Krwawy Józek 1965: Święta wojna – Grześ Walczak, piłkarz Sparty 1965: Gorąca linia – górnik Witalis 1966: Cierpkie głogi – Leon, reporter PR 1967: Julia, Anna, Genowefa... – Marek, syn Rutowiczowej 1969: Jarzębina czerwona – podporucznik Wiktor Kotarski 1969: Czekam w Monte-Carlo – Jan Rajski 1970: Pułapka – Jan Rajner 1970: Prawdzie w oczy – inżynier Marczak 1970: Kolumbowie – oficer sztabowy (odc. 5) 1971: Wiktoryna czyli czy pan pochodzi z Beauvais? – Piotr 1971: 150 na godzinę – Jimmy, mąż Aldony 1972: Kopernik – Mikołaj Kopernik 1972: Kopernik – Mikołaj Kopernik (odc. 1–3) 1972: Skarb trzech łotrów – Adam Morawski 1972: Diabelskie eliksiry – Wiktoryn 1973: Zasieki – porucznik 1974–1977: Czterdziestolatek – inżynier Stefan Karwowski 1976: Motylem jestem, czyli romans 40-latka – inżynier Stefan Karwowski 1977: Noce i dnie – Tytus Jerzy Niechcic, kuzyn Bogumiła (odc. 9) 1978: Życie na gorąco – senator Juan Meranez (odc. 6) 1978: Odcinek XIII – kierownik ośrodka lotów kosmicznych, dowódca statku „Copernicus” 1978: 07 zgłoś się – w roli samego siebie (odc. 7) 1981: Miłość ci wszystko wybaczy – major Olo Kryński 1981: Filip z konopi – Wiśniewski, kolega Leskiego 1981: Ślepy bokser – Zenon Gołyźniak 1981: Znachor – doktor Pawlicki 1987: Rajski ptak – Gadomski, ojciec Anki 1988: Pięć minut przed gwizdkiem – sędzia Leszek Hogendorf 1988: Niezwykła podróż Baltazara Kobera – Pappagello 1990: Napoleon – Anglik (odc. 6) 1990: Korczak – dyrektor w PR 1990: Dziewczyna z Mazur – fotografik Daniel Grycz 1993: Czterdziestolatek 20 lat później – inżynier Stefan Karwowski 1994: Bank nie z tej ziemi – Stefan Kropkowski (odc. 12) 1999: Ogniem i mieczem – Zaćwilichowski 1999–2000: Czułość i kłamstwa – Ryszard Trybuła 2000: Ogniem i mieczem – Zaćwilichowski 2001–2005: Lokatorzy – pan Roman Zagórny 2006: Niania – Waldemar Krukowski (odc. 19) 2007, 2011: Świat według Kiepskich – inżynier Stefan Karwowski (odc. 280 i 368) 2008: To nie tak, jak myślisz, kotku – minister 2008: Plebania – ksiądz Ernest (odc. 992) 2008: Na kocią łapę – właściciel kota Caruso 2011: 1920 Bitwa warszawska – ksiądz 2012: Piąty Stadion – Michał, wuj Aleksa (odc. 58) 2013: Lekarze – Makary (odc. 25)

Dubbing 2006: Garfield 2 − Smithee.

Nagrody i odznaczenia 1961: Nagroda WRN w Bydgoszczy na III FTPP w Toruniu za rolę Henryka w sztuce Beckett, czyli honor Boga) 1962: Nagroda na IV FTPP w Toruniu za rolę tytułową w Kordianie 1963: Nagroda Polskiego Radia na FSRiR w Katowicach dla młodego aktora za rolę Maksimowa w Kolegach) 1964: Nagroda WRN w Szczecinie 1966: Nagroda na VIII FTPP w Toruniu 1967: Nagroda „Bursztynowy Pierścień” 1969: Wyróżnienie na XI FTPP w Toruniu za rolę Konrada w Wyzwoleniu 1975: Złoty Krzyż Zasługi 1976: „Srebrny Gwóźdź Sezonu 1975” - nagroda przyznana przez redakcję „Kuriera Polskiego” 1977: Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy”Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, nr 3, 27 lutego 1978, s. 5. 1978: Nagroda Komitetu do spraw Radia i Telewizji I stopnia 2015: Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” 2016: Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie)

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi Kategoria:Aktorzy i aktorki Teatru Dramatycznego w Szczecinie Kategoria:Ludzie urodzeni w Międzyrzecu Podlaskim Kategoria:Najlepsi aktorzy pierwszoplanowi na FPFF Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2016