Okręty desantowe typu Foudre – typ francuskich okrętów desantowych-doków, składający się z dwóch okrętów. Służyły we francuskiej marynarce wojennej Marine nationale od 1990 i 1998 roku. W latach 2011–2015 zostały sprzedane Chile i Brazylii, gdzie kontynuują służbę.

Historia Okręty desantowe-doki typu Foudre zostały zaprojektowane w celu uzupełnienia starszych i mniejszych jednostek typu Ouragan w roli okrętów transportujących francuskie siły szybkiego reagowania. We Francji klasa okrętów desantowych-doków (ang. LPD) jest określana skrótem TCD. Pierwszy okręt „Foudre” zamówiono 5 listopada 1984. Budowę dwóch dalszych okrętów, zamówionych w 1986 i 1988, wstrzymano, po czym dopiero w 1994 wznowiono budowę drugiej jednostki, rezygnując z trzeciej.

Nazwa (numer)Położenie stępkiWodowanieWejście do służbyLosFoudre (L 9011)26 marca 198619 listopada 19887 grudnia 1990 23 grudnia 2011 → Chile: Sergento AldeaSiroco (L 9012)9 października 199514 grudnia 199621 grudnia 1998 10 marca 2016 → Brazylia: Bahia

Nazwę "Foudre" nosił wcześniej m.in. okręt desantowy-dok zbudowany w USA, w służbie francuskiej w latach 1953-1969 (numer L 9020).

Opis i przeznaczenie Zakładana misja bojowa okrętów typu Foudre polega na przerzuceniu pierwszego rzutu desantu śmigłowcowego w celu oczyszczenia terenu dla desantu sił głównych, a następnie na wysadzeniu sił głównych wyposażonych w sprzęt zmechanizowany, za pomocą barek desantowych. Jeden okręt może transportować przykładowo 350 żołnierzy desantu, 6-7 czołgów podstawowych AMX-30, 15 pojazdów rozpoznawczych AMX-10RC, ok. 30 samochodów ciężarowych i 22 samochody terenowe oraz 27 przyczep, lub w innej konfiguracji 470 żołnierzy i 22 pojazdy pancerne - razem ok. 1100 t ładunku. Na niewielkie odległości, liczba zabieranych żołnierzy może być większa. Zakładano przy początkowych planach budowy trzech okrętów, że jeden okręt będzie mógł przewieźć 1/3 pułku zmechanizowanego. Okręty mogą służyć też jako jednostki czysto transportowe lub logistyczne, przewożąc 1800 ton ładunku. Dzięki bogato wyposażonym szpitalom okrętowym z dwoma salami operacyjnymi, mogą także służyć do misji humanitarnych.

thumb|„Foudre” od rufy - widoczna furta doku i kontenery na pokładzie śmigłowcowym thumb|„Foudre” podczas operacji dokowania barki W środkowej i rufowej części okrętów znajduje się wewnętrzny dok, z opuszczaną furtą rufową, o długości 122 m i szerokości 13,5 m (powierzchnia 1732 m²). Może on pomieścić do 10 małych barek desantowych CTM lub dwie średnie CDIC, standardowo 1 CDIC i 4 CTM. W razie potrzeby może pomieścić okręt patrolowy typu P400 lub holownik typu RR2000. W czasie załadunku lub wyładunku, dok napełniany jest wodą przy pomocy systemu zbiorników balastowych, zwiększających zanurzenie kadłuba. Nad dokiem znajduje się na śródokręciu zakryty pokład ładunkowy, a nad nim pokład śmigłowcowy o łącznej powierzchni 1080 m², z dwoma stanowiskami startowymi. Hangar, mieszczący się w dolnym piętrze nadbudówki dziobowej, może pomieścić 4 średnie śmigłowce Super Puma, zamiast nich mogą z okrętu operować 2 ciężkie śmigłowce Super Frelon. Na rufie dok jest zakryty dodatkowym niższym trzecim lądowiskiem (o powierzchni 400 m²), które służy także jako platforma do przewożenia ładunków lub może być usunięte, odkrywając dok. W załadunku pomaga dźwig o udźwigu 37 ton. Oprócz tego, okręt ma pod nadbudówką podnośnik o 52-tonowym udźwigu, łączący pokłady.

Służba Oba okręty służyły w składzie Morskich Sił Szybkiego Reagowania (Force d'Action Navale), bazując w Tulonie na Morzu Śródziemnym. M.in. między grudniem 2001 a styczniem 2002 „Foudre” transportował do Wybrzeża Kości Słoniowej ogarniętego wojną domową 300 żołnierzy francuskich oraz 5 śmigłowców lotnictwa armii, a następnie 1200 żołnierzy organizacji krajów afrykańskich ECOWAS w celu nadzorowania zawieszenia broni.

W październiku 2011 roku zakończono negocjacje z władzami Chile dotyczące sprzedaży „Foudre” za ok. 80 mln. USD dmilt.com, 2011-10-08 [dostęp 2019-02-06]. 23 grudnia 2011 roku w Tulonie podniesiono chilijską banderę na okręcie „Sergento Aldea” (ex „Foudre”). We wrześniu 2015 roku marynarka Brazylii zakupiła drugi okręt tego typu „Siroco”, któremu nadano nazwę „Bahia” i numer G40Brazylia kupuje SirocoBrazylia decyduje się na SirocoBrazylia blisko pozyskania Siroco. Cena wynosiła ok. 80 mln euro. 10 marca 2016 roku w Tulonie podniesiono brazylijską banderę na okręcie. Brazylia kupiła zarazem trzy łodzie desantowe „Hallebarde”, CTM 14 i CTM 17, które otrzymały nazwy: „Marambaia”, „Icaraí” i „Muriqui”. W sierpniu 2016 roku w Brazylii przeprowadzono ćwiczenia operacji lotniczych z pokładu okrętu desantowego NAM „Bahia” (G 40)Operacje lotnicze z pokładu NAM Bahia.

Dane taktyczno – techniczne wyporność: okrętu pustego: 8190 t standardowa: 9300 t pełna: 11 880 t wymiary: długość: 168 m szerokość: 23,5 m zanurzenie: 5,2 m, maks. 9,1 m napęd: 2 silniki wysokoprężne SEMT-Pielstick 16PC 2.5 V400 o mocy łącznej 20 800 KM, dwie śruby prędkość: 21 węzłów zasięg: 11 000 mil morskich przy prędkości 15 w. załoga: 210 (13 oficerów, 197 marynarzy) + 470 żołnierzy desantu

thumb|"Foudre", 2004 Uzbrojenie: 3 podwójne wyrzutnie Simbad rakiet przeciwlotniczych obrony bezpośredniej Mistral (zasięg 5 km) 3 działka 30 mm Breda-Mauser ("Foudre" do 1997 - 1 działko 40 mm i 2 działka 20 mm) 4 wkm 12,7 mm Browning 4 śmigłowce Super Puma lub 2 Super Frelon

Wyposażenie elektroniczne 1 radar dozoru powietrznego i nawodnego DRBV 21 1 radar DRBN 34 1 radar nawigacyjny 2459 2 systemy celownicze DIBC2A systemy walki radioelektronicznej (2 x ARBB 36, 1 x AN-SLQ 25 Nixie)

Przypisy

Bibliografia Robert Rochowicz, Okręt desantowy-dok Foudre w: nowa Technika Wojskowa nr 5/97, s.61

Foudre