Jacek Edward Pałkiewicz (ur. 2 czerwca 1942 w Immensen) – polski dziennikarz i podróżnik, odkrywca źródła Amazonki; członek rzeczywisty Królewskiego Towarzystwa Geograficznego.
Życiorys Urodził się w niemieckim obozie pracy w Immensen (od 1974 dzielnica Lehrte). Dzieciństwo i młodość spędził w Ełku. Karierę podróżniczą rozpoczynał jako oficer na statkach taniej bandery panamskiej (1971-72). W 1973 roku pracował jako inspektor kopalni diamentów w Sierra Leone i kopalni złota w Ghanie. W 1975 ukończył Szkołę Dziennikarską w Mediolanie i od tego czasu pracował jako dziennikarz między innymi przez wiele lat w dodatku ilustrowanym „Sette” do „Corriere della Sera”. Jest autorem kilkunastu książek oraz filmów dokumentalnych, publikuje reportaże w licznych magazynach europejskich. W Polsce współpracuje z „Newsweek Polska”, „Rzeczpospolitą” i „Uważam Rze”.
Odbył i kierował wieloma wyprawami międzynarodowymi. Współpracował z rosyjskim Centrum Szkolenia Kosmonautów w programie przetrwaniowym. Uczy elitarne jednostki specjalne strategii przetrwania w odmiennych strefach klimatycznych. W 1983 r. założył w Bassano del Grappa (Włochy) szkołę przetrwania.
Żonaty (Linda Vernola), troje dzieci (Patrycja ur. 1971, Konrad ur. 1977, Maksymilian ur. 1981). Mieszka we Włoszech, w miejscowości Bassano del Grappa.
Wyprawy i osiągnięcia Wybrane wyprawy: 1972: 20-dniowa piesza wędrówka przez Saharę, 1975: samotne przepłynięcie Atlantyku łodzią ratunkową w 44 dni (Dakar – Georgetown), 1979: Birma, 1984: Amazonka, 1986: Borneo, 1989: dotarcie na reniferach do bieguna zimna (Syberia), 1990: Namibia, 1992: przejazd na słoniach przez dżunglę wietnamską, 1994: górne Orinoko, 1994: rzeka Mamberamo (Indonezja). 1995: ekspedycja na jakach w Bhutanie, 1995: przepłynięcie rzeki Jangcy na sampanie, 1996: odkrycie źródła Amazonki, które zostało zaakceptowane przez Towarzystwo Geograficzne w Limie; pierwszeństwo tego odkrycia zostało jednak zakwestionowane przez Joego Kane’a. 10 września 2011 r. z inicjatywy Towarzystwa Geograficznego w Limie na miejscu źródła Amazonki (Góra Quehuisha) wzniesiono obelisk z pamiątkową tablicą o treści: Tu rodzi się Amazonka, największa rzeka świata. Ustaliła to w 1996 r. naukowa, polsko-włosko-rosyjsko-peruwiańska wyprawa kierowana przez Jacka Pałkiewicza, 1997: góry Tepuj (Wenezuela), 1999: Pustynia Atakama (Chile), 1999: Amazonia, 1999: Wyspa Wielka Diomeda (Cieśnina Beringa), 2001: rzeka Mekong, 2001: rzeka Kołyma (Rosja), 2002: szlakiem Francisco Orellany Quito-Belém, Atol Rangiroa, Wyspy Towarzystwa, 2003: Somalia, 2003: Irak, 2004: Peru – w poszukiwaniu Paititi, 2006: Borneo Challenge – od brzegu do brzegu, 2008: Sarawak, Wietnam, 2009: plemię Korowajów w Papui Zachodniej, 2010: Patagonia, 2012: Transamazonica (Quito – Belém), 2012: pustynia Taklamakan.
Wybrane publikacje Dubaj prawdziwe oblicze, Zysk i S-ka, 2016, Amazonka: Zagadka źródła królowej rzek, Zysk i S-ka, 2009, . Eksploracja, Zysk i S-ka, 2008, . Sztuka Podróżowania, Zysk i S-ka, 2008, . Angkor, Zysk i S-ka, 2007, . Pasja życia, Zysk i S-ka, 2006, . Syberia: Wyprawa na biegun zimna, Zysk i S-ka, 2006, . El Dorado: Polowanie na legendę, Zysk i S-ka, 2005, . Angkor, wydanie albumowe, dwujęzyczne (polski i angielski), Bellona, 1998, . Terra Incognita: Wyprawa do źródeł Amazonki, seria „Globtroter”, Bellona, 1997, . Po bezdrożach świata, Agencja Wydawnicza Morex, 1997, . Sztuka przetrwania w wodzie, Bellona, 1996, . Przepustka do przygody, seria „Globtroter”, Bellona, 1996, . No Limits – Bez ograniczeń, seria „Globtroter”, Bellona, 1996, . Sztuka przetrwania w mieście (Manuale di sopravvivenza urbana), 1994. Survival: Sztuka przetrwania, 1994, . Szalupą przez Atlantyk, seria „Miniatury Morskie”, tomik 182, seria: SJ-2000, zeszyt 10, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk, 1977. Tajna Misja, seria „Żółty tygrys”, tomik 10/74, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1974.
Nagrody i odznaczenia Za odkrycie źródeł Amazonki został uhonorowany odznaczeniem Kawalera Orderu Zasługi Republiki Włoskiej w 1996. W 2013 r. otrzymał Krzyż Oficerski tego odznaczenia.
Za wybitny dorobek w promocji człowieka, w 2010 r. papież Benedykt XVI uhonorował go złotym krzyżem „Pro Ecclesia et Pontifice“ (Dla Kościoła i Papieża). Honorowy ambasador Mazur w ramach światowego konkursu na 7 Nowych Cudów Natury.
W 1998 otrzymał główną nagrodę „Bursztynowego Motyla” za najlepszą książkę podróżniczą roku (Terra incognita – Wydawnictwo Bellona).
W 2007 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi za osiągnięcia w pracy dziennikarskiej, za działalność społeczną i charytatywną.. Odznaczony Odznaką Honorową „Bene Merito” z okazji Dnia Służby Zagranicznej 2014. W 2015 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w działalności badawczej, za rozsławienie imienia Polski w świecie.
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona Jacka Pałkiewicza
Kategoria:Członkowie Królewskiego Towarzystwa Geograficznego w Londynie Kategoria:Ludzie urodzeni w Lehrte Kategoria:Ludzie związani z Ełkiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Bene Merito Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Podróżnicy i odkrywcy XX wieku Kategoria:Podróżnicy i odkrywcy XXI wieku Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Polonia we Włoszech Kategoria:Polscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Polscy reportażyści Kategoria:Polscy żeglarze Kategoria:Więźniowie niemieckiego obozu pracy przymusowej w Lehrte Kategoria:Urodzeni w 1942