thumb|200px|Bombonierka
Bombonierka ( „cukierek”) – pudełko lub naczynie na słodycze.
Bombonierka pojawiła się we Francji ok. 1770 roku i wywodzi się ze znanego od XIV wieku pudełka na słodycze zw. drageoir, przeznaczonego do podawania cukierków w formie drażetek i suszonych lub kandyzowanych owoców. Bombonierki były to początkowo naczynia wykonane ze szkła, porcelany, fajansu, srebra, z nakrywką, często bogato dekorowane, w których na stole umieszczano słodycze. Z czasem zaczęto wyrabiać także bombonierki kieszonkowe w formie małych pudełek wykonanych przeważnie ze srebra lub złota (także bogato zdobionych emalią, kamieniami szlachetnymi), które stały się popularne od lat 70. XVIII wieku. Stopniowo rozpowszechniły się w całej Europie.
W 1824 Anglik John Cadbury (1801-1889) otworzył w Birmingham sklep, w którym sprzedawał herbatę, kawę i czekoladę do picia. Z czasem otworzył niewielką fabrykę czekolady. W 1861 biznes przejęli synowie Johna – Richard (1835–1899) i George (1839–1922 ). Wprowadzili szereg zmian m.in. podnieśli jakość masy kakaowej. W 1866 zaczęli sprzedawać czekoladki w pudełkach z malowanymi kwiatami, pejzażami, wizerunkami dzieci.
Współcześnie mianem bombonierki określa się ozdobne pudełko tekturowe lub blaszane stanowiące opakowanie słodyczy wraz z zawartością.
Przypisy Maciej Baczak, Sławomir Łotysz, Dariusz Machla: 1000 wynalazków, czyli historia ludzkiej pomysłowości. Bielsko Biała: Wydawnictwo Dragon, 2020, s. 178, . Sztuka świata. Słownik terminów A-K. T. 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 85, . Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 48, . Słownik języka polskiego (red. Mieczysław Szymczak), T. 1, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1978, s.188
Kategoria:Słodycze Kategoria:Pojemniki