Ove Nils Bengtson (ur. 5 kwietnia 1945 w Danderyd) – szwedzki tenisista, zdobywca Pucharu Davisa.
Jego ojcem był Torsten Bengtson, działacz Partii Centrum i przewodniczący parlamentu.
Kariera tenisowa Ove Bengtson był czołowym tenisistą swojego kraju krótko przed Björnem Borgiem. W latach 1968–1971 czterokrotnie triumfował w narodowych mistrzostwach Szwecji w grze pojedynczej, a w deblu – między 1964 a 1976 rokiem – zdobył osiem tytułów mistrzowskich. Wcześniej był także czterokrotnie mistrzem Szwecji juniorów.
W 1967 roku debiutował w reprezentacji Szwecji w Pucharze Davisa. Początkowo występował zarówno w singlu, jak i deblu. Po dołączeniu Björna Borga do zespołu Szwecja zaczęła liczyć się w rywalizacji z najlepszymi i w 1975 roku, pod kierownictwem kapitana Lennarta Bergelina, sięgnęła po raz pierwszy po Puchar Davisa. W finale przeciwko Czechosłowacji Bengtson został wystawiony do singla, ale uległ zarówno Janowi Kodešowi i Jiříemu Hřebecowi. Punkt deblowy dla zespołu wywalczył w parze z Borgiem, odnosząc zwycięstwo nad Janem Kodešem i Vladimírem Zedníkiem. W innych meczach finału Borg wygrał swoje pojedynki i to Szwedzi triumfowali w rywalizacji 3:2. Łączny bilans Bengtsona występów w Pucharze Davisa to 22 zwycięstwa i 28 porażek. Ostatni raz w zespole narodowym zagrał w 1979 roku w przegranym z Czechosłowacją finale strefy europejskiej. 13 sezonów, jakie rozegrał w reprezentacji, czyni go jej rekordzistą (później wynik ten wyrównał Stefan Edberg).
W rozgrywkach ATP World Tour Bengtson wygrał pięć turniejów deblowych oraz awansował do czterech finałów.
Finały w turniejach ATP World Tour Gra podwójna Zwycięzca (5) 1973 Eastbourne, Saint Louis (World Champioship Tennis) 1974 Bolonia (WCT), Londyn (WCT) 1975 Båstad
Finalista (4) 1969 Londyn (Queen's Club) 1972 Albany 1973 San Francisco 1974 Båstad
Bibliografia
Martin Hedges, The Concise Dictionary of Tennis, Mayflower Books Inc, Nowy Jork 1978 (figuruje błędnie jako Bengston)
Kategoria:Szwedzcy tenisiści Kategoria:Urodzeni w 1945