Ove Nils Bengtson (ur. 5 kwietnia 1945 w Danderyd) – szwedzki tenisista, zdobywca Pucharu Davisa.
Jego ojcem był Torsten Bengtson, działacz Partii Centrum i przewodniczący parlamentu.
Kariera tenisowa Ove Bengtson był czołowym tenisistą swojego kraju krótko przed Björnem Borgiem. W latach 1968–1971 czterokrotnie triumfował w narodowych mistrzostwach Szwecji w grze pojedynczej, a w deblu – między 1964 a 1976 rokiem – zdobył osiem tytułów mistrzowskich. Wcześniej był także czterokrotnie mistrzem Szwecji juniorów.
W 1967 roku debiutował w reprezentacji Szwecji w Pucharze Davisa. Początkowo występował zarówno w singlu, jak i deblu. Po dołączeniu Björna Borga do zespołu Szwecja zaczęła liczyć się w rywalizacji z najlepszymi i w 1975 roku, pod kierownictwem kapitana Lennarta Bergelina, sięgnęła po raz pierwszy po Puchar Davisa. W finale przeciwko Czechosłowacji Bengtson został wystawiony do singla, ale uległ zarówno Janowi Kodešowi i Jiříemu Hřebecowi. Punkt deblowy dla zespołu wywalczył w parze z Borgiem, odnosząc zwycięstwo nad Janem Kodešem i Vladimírem Zedníkiem. W innych meczach finału Borg wygrał swoje pojedynki i to Szwedzi triumfowali w rywalizacji 3:2. Łączny bilans Bengtsona występów w Pucharze Davisa to 22 zwycięstwa i 28 porażek.