thumb|250px|Miami Heat z wizytą u prezydenta George’a W. Busha Miami Heat – amerykański klub koszykarski z siedzibą w Miami grający w lidze NBA. Klub powstał z inicjatywy Billa Cunninghama, który znalazł inwestorów w osobach Zeva Bufmana, Teda Arisona i Lewisa Schuffela. Zespół występuje w Konferencji Wschodniej w dywizji południowo-wschodniej. Swoje mecze rozgrywa w hali Kaseya Center zlokalizowanej w centrum Miami. Właścicielem klubu jest Micky Arison, prezesem Pat Riley, a trenerem Erik Spoelstra.

Klub został założony w 1988 roku. Jest jednym z dwóch zespołów, obok Orlando Magic, który reprezentuje stan Floryda w NBA. W ciągu 31 sezonów Heat siedemnastokrotnie występowali w fazie playoff, będąc dziesięciokrotnie mistrzami dywizji, czterokrotnie mistrzami Konferencji Wschodniej i trzykrotnie mistrzami ligi, pokonując Dallas Mavericks 4–2 w sezonie 2005-06, Oklahoma City Thunder 4–1 w sezonie 2011-12 i San Antonio Spurs 4-3 w sezonie 2012-13. Według magazynu Forbes wartość zespołu w 2010 roku wynosiła 425 milionów dolarów.

Historia W ostatnich sezonach w Miami zaszły duże zmiany, odeszło kilku podstawowych graczy – przede wszystkim jeden z jego najmocniejszych punktów – center Shaquille O’Neal (do Phoenix Suns) oraz Alonzo Mourning, Antoine Walker, Gary Payton, James Posey, Jason Williams i Jason Kapono. Klub w zamian pozyskał Shawna Mariona oraz Marcusa Banksa, przybył także center Jamaal Magloire.

Sezon 2007/2008 był dla klubu najsłabszym od prawie dwudziestu lat. Heat zakończyli go z bilansem 15-67 i zostali najgorszą drużyną w lidze. Po tym sezonie z funkcji trenera zrezygnował Pat Riley, a jego miejsce zajął Erik Spoelstra. Pat Riley pozostał jednak w klubie i pełni funkcję generalnego menadżera. W związku ze słabym wynikiem w sezonie 2007/2008, klubowi przypadł wysoki – drugi – numer w drafcie NBA, z którym wybrany został skrzydłowy Michael Beasley. W lutym 2009, klub postanowił wymienić pozyskanych rok wcześniej z Phoenix Shawna Mariona i Marcusa Banksa na Jermaine’a O’Neala i Jamario Moona. W sezonie 2008/2009 klub jeszcze przed zakończeniem rozgrywek zdołał zapewnić sobie awans do play-off. W skróconym przez lockuout sezonie zasadniczym 2011/2012 Miami Heat z wynikiem 46-20 zajęło drugie miejsce w konferencji wschodniej i awansowało do fazy play-off. W pierwszej rundzie Miami pokonało New York Knicks 4-1. W półfinałach konferencji pokonali zespół Indiana Pacers 4-2. W finale konferencji zmierzyli się z ekipą Boston Celtics, którą pokonali 4-3, awansując tym samym do finału NBA. Tam czekała na nich ekipa Oklahoma City Thunder, Heat byli jednak nie do zatrzymania, wygrali serię 4-1, a LeBron James został wybrany MVP finałów.

Przed sezonem 2012/2013 kontrakt z klubem podpisał Ray Allen. W tym sezonie Heat wygrali 27 meczów z rzędu, co stanowi drugą co do długości serię zwycięstw w historii NBA (dłuższa była tylko seria 33 zwycięstw Los Angeles Lakers). Seria została rozpoczęta 3 lutego zwycięstwem nad Toronto Raptors, a zakończona 27 marca porażką z Chicago Bulls. Sezon zasadniczy zakończyli z bilansem 66-16, najlepszym w lidze, notując najwięcej zwycięstw w sezonie i najwięcej wygranych we własnej hali (37) w historii klubu. W fazie play-off Miami pokonało 4-0 Milwaukee Bucks, a następnie 4-1 Chicago Bulls. W finale konferencji wygrali z Indiana Pacers 4-3. W finale NBA wygrali 4-3 z San Antonio Spurs. MVP finałów został ponownie LeBron James. W 2020 po raz szósty w historii klubu wystąpili w finałach NBA, gdzie przegrali z Los Angeles Lakers 4-2. Po 3 latach w 2023 roku Heat po raz 7 awansowali do finałów NBA, ale przegrali serię 4-1 z Denver Nuggets.

Zawodnicy

Kadra w sezonie 2022/2023 Stan na 30 kwietnia 2023.

Trenerzy TrenerSezonyRon Rothstein1988 – 1991Kevin Loughery1991 – 1995Alvin Gentry1995Pat Riley1995 – 2003Stan Van Gundy2003 – 2005Pat Riley2005 – 2008Erik Spoelstraod 2008

Zastrzeżone numery W 2003 Heat, nie mając jeszcze żadnego zastrzeżonego numeru, zdecydowali się na bardzo nietypowy krok i zastrzegli numer 23 w podziękowaniu za zasługi Michaela Jordana, który nigdy nie grał w klubie z Miami. 30 marca 2009 zastrzeżony został numer Alonzo Mourninga

1 – Chris Bosh 3 – Dwyane Wade 10 – Tim Hardaway 23 – Michael Jordan (Chicago Bulls, Washington Wizards) 32 – Shaquille O’Neal 33 – Alonzo Mourning W sezonie 2005-2006 Miami Heat dodatkowo uhonorowali numer Dana Marino za jego zasługi dla klubu ligi NFL – Miami Dolphins. Numer ten nie został jednak zastrzeżony i w sezonie 2010-2011 w barwach Heat grał z nim Mike Miller. 13 – Dan Marino (były futbolista Miami Dolphins)

Członkowie Koszykarskiej Galerii Sław Miami Heat Hall of Famers Wybrany Pozycja Okres spędzony w zespole Rok wyboru Pat Riley Trener 1995–2003, 2005–2008 2008 Gary Payton PG 2005–2007 2013 Alonzo Mourning C 1995–2002, 2005–2008 2014

Nagrody i wyróżnienia Sezon

All-Star Weekend

Statystyczni liderzy NBA

Statystyczni liderzy klubu Liderzy wszech czasów Kategoria Zawodnik Statystyka Gry Dwyane Wade 701 Punkty Dwyane Wade 17 127 Zbiórki Udonis Haslem 5230 Asysty Dwyane Wade 4217 Przechwyty Dwyane Wade 1240 Bloki Alonzo Mourning 1625 Rzuty z gry Dwyane Wade 6137 Skuteczność rzutów z gry Shaquille O’Neal 59,6% Rzuty za 3 punkty Tim Hardaway 806 Skuteczność rzutów za 3 punkty Jason Kapono 49% Rzuty wolne Dwyane Wade 4503 Skuteczność rzutów wolnych Ray Allen 89,4% Średnia punktów LeBron James 26,7 Średnia zbiórek Rony Seikaly 10,4 Średnia asyst Sherman Douglas 7,9 Średnia przechwytów Dwyane Wade 1,8 Średnia bloków Alonzo Mourning 2,7 Triple Doubles LeBron James 13 (5 w playoffs) Faule Alonzo Mourning 1960 Straty Dwyane Wade 2418

Liderzy sezonu Kategoria Zawodnik Statystyka Sezon Minuty Anthony Mason 3254 2000–2001 Średnia punktów Dwyane Wade 30,2 2008–2009 Średnia zbiórek Rony Seikaly 11,8 1991–1992 Średnia asyst Tim Hardaway 8,6 1996–1997 Średnia przechwytów Dwyane Wade 2,2 2008–2009 Średnia bloków Alonzo Mourning 3,9 1998–1999 Triple Doubles LeBron James 4 2010–2011 2012–2013 Punkty Dwyane Wade 2386 2008–2009 Zbiórki Rony Seikaly 934 1991–1992 Asysty Tim Hardaway 695 1996–1997 Przechwyty Dwyane Wade 173 2008–2009 Bloki Alonzo Mourning 294 1999–2000 Rzuty z gry Dwyane Wade 854 2008–2009 Skuteczność z gry Shaquille O’Neal 60,1% 2004–2005 Rzuty za 3 punkty Damon Jones 225 2004–2005 Skuteczność za 3 Jon Sundvold 52,2% 1988–1989 Rzuty wolne Dwyane Wade 629 2005–2006 Skuteczność wolnych Ray Allen 88,6% 2012–2013 Faule Grant Long 337 1988–1989 Straty Dwyane Wade 321 2004–2005

Rekordy pojedynczego spotkania (Sezon zasadniczy) Kategoria Zawodnik Statystyka Data Punkty LeBron James 61 3 marca 2014 Minuty Glen Rice 59 20 listopada 1992 Zbiórki Rony Seikaly 34 3 marca 1993 Asysty Tim Hardaway 19 19 kwietnia 1996 Przechwyty Mario Chalmers 9 5 listopada 2008 Bloki Hassan Whiteside 12 25 stycznia 2015 Celne rzuty z gry LeBron James 22 3 marca 2014 Rzuty za 3 punkty Brian Shaw Mario Chalmers 10 8 kwietnia 1993 12 stycznia 2013 Rzuty wolne Dwyane Wade 23 1 lutego 2007 Straty Dwyane Wade 12 1 lutego 2007

Rekordy pojedynczego spotkania (Playoffs) Kategoria Zawodnik Statystyka Data Punkty LeBron James 49 12 maja 2014 Minuty LeBron James 50:17 9 maja 2011 Zbiórki Shaquille O’Neal 20 4 maja 2006 Asysty Dwyane Wade 15 10 maja 2005 Przechwyty LeBron James 6 15 maja 2012 Bloki Alonzo Mourning 9 22 kwietnia 2000 Celne rzuty z gry LeBron James 19 7 czerwca 2012 Rzuty za 3 punkty Mike Miller 7 21 czerwca 2012 Rzuty wolne Dwyane Wade 21 18 czerwca 2006 Straty Dwyane Wade 9 26 maja 2011

Hala Miami Arena (1988-1999) American Airlines Arena (1999-)

Sukcesy TytułLiczbaRok Mistrz NBA 20px 3 2006, 2012, 2013 Mistrz Konferencji 7 2006, 2011, 2012, 2013, 2014, 2020, 2023 Mistrz dywizji 16 1997, 1998, 1999, 2000, 2005, 2006, 2007, 2011, 2012, 2013, 2014, 2016, 2018, 2020, 2022, 2023 Występyw play-off 25 1992, 1994, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2004, 2005, 2006, 2007, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2016, 2018, 2020, 2021, 2022, 2023, 2024, 2025Występyw play-in 4 2023, 2024, 2025, 2026

Poszczególne sezony Na podstawie:. Stan na koniec sezonu 2025/26