Marcel Griaule (ur. 1898 w Aisy-sur-Armançon, Yonne, zm. 1956 w Paryżu) – francuski etnolog znany z badań nad plemieniem Dogonów, pionier francuskich badań terenowych.
Życiorys Pomiędzy 1928 a 1933 rokiem zorganizował dwie wielkie wyprawy przez Afrykę mające na celu zebranie materiałów etnograficznych. Pierwsza dotarła do Etiopii, a druga (1931-1933 - Misja Dakar-Dżibuti) dotarła między innymi do kraju Dogonów (obecne Mali).
Lata 30. spędził na kolejnych wyprawach do kraju Dogonów. Razem ze swoją bliską współpracowniczką Germaine Dieterlen stworzył monografie plemienia i jego mitologii. Według niektórych opowieści miał zostać wprowadzony przez ślepego starca Ogotemmeli w jeden z najwyższych kręgów tajemnej wiedzy Dogonów i ich kosmogonii. Metodologia Griaule'a spotkała się z krytyką w środowisku antropologów, wytykano mu zwłaszcza nieprawdziwe przypisywanie Dogonom rozległej wiedzy astronomicznej na temat Syriusza, co później podchwycili zwolennicy teorii paleoastronautycznych.
Publikacje La Cosmogonie des Dogons, 1936 Les masques Dogons, 1938 Dieu d'eau. Entretiens avec Ogotemmeli, 1948 (przekład polski: Bóg wody. Rozmowy z Ogotemmelim, Kęty 2006) Renard pâle, ethnologie des Dogons
Przypisy
Kategoria:Etnografowie Kategoria:Francuscy etnolodzy Kategoria:Absolwenci INALCO Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1956