Harold Humphrey Hackett (ur. 12 lipca 1878 w Hingham, zm. 20 listopada 1937 w Nowym Jorku) – amerykański tenisista, czterokrotny zwycięzca mistrzostw USA w grze podwójnej, zdobywca Pucharu Davisa.
Studiował na Uniwersytecie Yale.
Specjalizował się w grze podwójnej, ale i w grze pojedynczej osiągnął ćwierćfinał mistrzostw USA (obecnie US Open) w 1906 i w tymże roku znalazł się na 7. miejscu rankingu amerykańskiego (był w czołowej dziesiątce tej klasyfikacji ponadto w 1902).
Wspólnie z Fredem Alexandrem w latach 1905–1911 nieprzerwanie występował w finałach gry podwójnej mistrzostw USA. Zwycięstwa Hackett z Alexandrem odnieśli w latach 1907–1910. Trzykrotne zdobył mistrzostwo w hali (lata 1906–1908, również z Alexandrem) oraz mistrzostwo na kortach ziemnych (1912, z Walterem Merrillem Hallem). Skompletował w ten sposób tytuły deblowego mistrza USA na wszystkich dostępnych ówcześnie nawierzchniach (nie rozgrywano jeszcze turniejów na kortach twardych).
Uczestniczył w trzech edycjach Pucharu Davisa, wyłącznie jako deblista. W 1908 i 1909 Amerykanie przegrywali w finałach z połączoną ekipą Australii i Nowej Zelandii, ale dla Hacketta brakowało miejsca w decydujących spotkaniach (w finałach grały odpowiednio deble Fred Alexander–Beals Wright i Maurice McLoughlin–Melville Long). W 1913 Hackett pełnił funkcję grającego kapitana i z zespołem w składzie: on sam, Maurice McLoughlin i Richard N. Williams odzyskał dla USA Puchar Davisa po 11 latach. Hackett, mając za partnera McLoughlina, zdobył punkt w deblu, pokonując Brytyjczyków Charlesa Dixona i Herberta Ropera Barretta.
W 1961 Harold Hackett został pośmiertnie wpisany do międzynarodowej tenisowej galerii sławy.
Finały w turniejach wielkoszlemowych Gra podwójna (4–3)
Bibliografia
Bud Collins, Tennis Encyclopedia, Visible Ink Press, Detroit 1997 Profil na stronie International Tennis Hall of Fame
Kategoria:Amerykańscy tenisiści Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1937