Uczestniczył w trzech edycjach Pucharu Davisa, wyłącznie jako deblista. W 1908 i 1909 Amerykanie przegrywali w finałach z połączoną ekipą Australii i Nowej Zelandii, ale dla Hacketta brakowało miejsca w decydujących spotkaniach (w finałach grały odpowiednio deble Fred Alexander–Beals Wright i Maurice McLoughlin–Melville Long). W 1913 Hackett pełnił funkcję grającego kapitana i z zespołem w składzie: on sam, Maurice McLoughlin i Richard N. Williams odzyskał dla USA Puchar Davisa po 11 latach. Hackett, mając za partnera McLoughlina, zdobył punkt w deblu, pokonując Brytyjczyków Charlesa Dixona i Herberta Ropera Barretta.
W 1961 Harold Hackett został pośmiertnie wpisany do międzynarodowej tenisowej galerii sławy.
Finały w turniejach wielkoszlemowych Gra podwójna (4–3)
Bibliografia
Bud Collins, Tennis Encyclopedia, Visible Ink Press, Detroit 1997 Profil na stronie International Tennis Hall of Fame
Kategoria:Amerykańscy tenisiści Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1937