Interglacjał lub okres międzylodowcowy lub okres interglacjalny – okres między dwoma glacjałami, w którym wskutek ocieplenia czyli wzrostu temperatury powierzchnia lodowca cofa się lub ustępuje z danego obszaru (deglacjacja). Okres ten charakteryzuje się również wzrostem poziomu oceanu światowego i przesuwaniem się stref roślinnych ku biegunom.
Termin interglacjał odnosi się do okresów, w których średnia roczna temperatura była co najmniej równa średniej rocznej temperaturze w obecnym okresie ocieplenia międzylodowcowego (holocen), stąd wydzielanie interglacjałów w przeszłości geologicznej jest przedmiotem kontrowersji i jest związane ze stopniem rozpoznania dawnych warunków środowiskowych. Te same okresy niektórzy badacze uważają za interglacjały, inni określają je mianem interstadiałów.
W historii geologicznej Polski nie budzi wątpliwości istnienie ostatniego (interglacjału eemskiego) i przedostatniego (interglacjału mazowieckiego). Liczba i czas trwania starszych interglacjałów jest niepewna. Każdy z wyróżnionych interglacjałów charakteryzuje się odmienną sukcesją roślinną, to znaczy kolejnością wkraczania na dany obszar zespołów roślinnych.
Interglacjały wyróżniane na obszarze Europy Okresy ociepleń i ochłodzeń w Europie w ciągu ostatnich 500 000 lat zyskały nazwy od miejscowości, gdzie przeprowadzono stosowne badania. Są to: NazwaCzas trwaniaRodzajOkres BiberChłodnyOkres Biber-Donau (Interglacjał tegeleński)CiepłyOkres DonauPrzed 450 tys. latChłodnyOkres Waal450–400 tys. lat CiepłyOkres Günz (Zlodowacenie najstarsze)400–350 tys. latChłodnyOkres Cromer (Interglacjał kromerski)350–320 tys. latCiepłyOkres Mindel (Zlodowacenie krakowskie)320–270 tys. latChłodnyOkres Holstein (Interglacjał mazowiecki)270–200 tys. latCiepłyOkres Riss (Zlodowacenie środkowopolskie)200–125 tys. latChłodnyOkres Eem125–70 tys. latCiepłyOkres Würm (Zlodowacenie północnopolskie)70–11 tys. latChłodnyHolocenOd 11 tys. latNeociepły
Zobacz też
zlodowacenie
Kategoria:Zlodowacenia