Grotnicy – grupa książęcej ludności służebnej okresu wczesnopiastowskiego, która wyrabiała żelazne groty do strzał i zapewne do włóczni. Wyodrębniła się ona z grupy kowali.
Określenie to zachowało się w nazwie miejscowej Grotniki, którą nosi w Polsce kilka osad, leżących w sąsiedztwie starych i ważnych grodów.
Zobacz też wieś służebna
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludność służebna Kategoria:Łucznictwo Kategoria:Nazwy geograficzne w Polsce Kategoria:Zawody historyczne Kategoria:Zawody rzemieślnicze