Indukcyjność wzajemna, oznaczana jako M – miara sprzężenia magnetycznego pomiędzy dwoma obwodami elektrycznymi wytwarzającymi wzajemnie przenikające się pola magnetyczne.
Dwa oddziałujące na siebie obwody, w których płyną prądy I1 i I2, wytwarzają strumienie magnetyczne przenikające powierzchnie objęte własnym obwodem (wywołując zjawisko samoindukcji), drugim obwodem (indukcja wzajemna): Φ12 i Φ21.
Indukcyjność wzajemną definiuje się dla sprzężonych magnetycznie obwodów określając: stosunek strumienia wytworzonego w pierwszym obwodzie i przenikającego płaszczyznę obwodu drugiego do prądu I1 płynącego w pierwszym obwodzie, stosunek strumienia wytworzonego w drugim obwodzie i przenikającego płaszczyznę obwodu pierwszego do prądu I2 płynącego w drugim obwodzie,
czyli
W środowisku izotropowym i jednorodnym magnetycznie prawdziwa jest zależność
Zobacz też indukcyjność indukcyjność rozproszenia samoindukcja
Kategoria:Wielkości magnetyczne